خدا عاقبت تیم ملی را با علی دایی به خیر کند! تمام نگرانیهایی که با اعلام ناگهانی نام وی به عنوان سرمربی جدید تیم ملی فوتبال داشتیم، در همین مدت کوتاه معلوم شد که کاملاً به جا بوده است.
اول از همه که از کارش در باشگاه سایپا نگذشت و نشان داد که هنوز همان علی دایی زیادهخواه است که به هیچ وجه حاضر نیست از چیزی بگذرد و حالا هم اصلاً مایل نیست که لیگ قهرمانان آسیا را از دست بدهد. از آن تاسفبارتر، توجیهات ملالآورش برای «دو شغله» بودن است؛ اینکه اینجا ایران است و نه اسپانیا و انگلیس! و اینکه ما باید ببنیم کجا زندگی میکنیم و وقتی شرایط افتضاح فوتبال ممکلتمان را در نظر گرفتیم، درک خواهیم کرد که دو شغله بودن و هدایت همزمان دو تیم، امریست بسیار بدیهی! این گونه است که تیم سایپا قبل از بازی با الوصل امارات در لیگ قهرمانان بدون سرمربیاش تمرین میکند و تیم ملی هم سرمربیاش فکر و حواساش فقط پیش آنها نیست! علی دایی کاری کرد که محمد احمدزاده، دستیارش هم به خودش همین اجازه را بدهد و از ملوان انزلی کنارهگیری نکند. ملوان هم با آن وضعیت اسفباری که در دور برگشت دارد، برای بازی دیروز با برق شیراز بدون سرمربی تمرین کرد و او را فقط در روز بازی روی نیمکت داشت.
اقدام اشتباه بعدی او دعوت پنج بازیکن از سایپا، یعنی تیم خودش بود که با هیچ عقل سلیمی جور در نمیآید. هیچ مربی دیگری در شرایط فعلی این تعداد بازیکن را از سایپا دعوت نمیکرد. اما علی دایی در این مورد هم استدلال عجیبی دارد و میگوید تیماش قهرمان لیگ است و اگر سرمربی سایپا نبود از این تیم بازیکنان بیشتری را هم دعوت میکرد.
خط خوردن هادی عقیلی هم به هیچ وجه قابل قبول نیست. این حق قانونی باشگاه سپاهان است که در این زمان و پیش از بازی سرنوشتسازی با كورواچی در ازبکستان، بازیکناش را در اختیار تیم ملی نگذارد. بنابراین وقتی آقای دایی از دیسیپلین سخن میگوید، غیر قابل درک است. این هم که میگویند تیم ملی «رکن اساسی» است و صحبت از «منافع ملی» میشود، به اعتقاد من بیخود است. چون در فوتبال حرفهای یک باشگاه باید در وهلهی اول به فکر منافع خودش و هوادارانش باشد. ملوان هم اگر سرمربیاش حالا کمکمربی تیم ملی نبود، در این وضعیت دشوار کاپیتان خود را در اختیار تیم ملی نمیگذاشت تا به جای بازی در مسابقهی حیاتی با برق شیراز، ۱۰ روز پیش از بازی با کویت در اردوی تمرینی تیم ملی باشد.
دعوت از پژمان منتظری هم مثل روز روشن است که فقط با فشار باشگاه استقلال و مدیر عاملش علی فتحاللهزاده که در هیات رییسه فدراسیون فوتبال هم هست، صورت گرفته است. استقلال به هیچ عنوان نمیخواست بدون مجتبی جباری و امیرحسین صادقی، دو مهرهی کلیدیاش مقابل راهآهن در جام حذفی بازی کند و برای همین یک بازیکن دیگر هم از استقلال دعوت شد تا این تیم با سه بازیکن در تیم ملی، به خواستهاش برسد و دیدارش با راهآهن عقب بیفتد. علی دایی هم که حداقل قاطعیتاش یکی از نقاط قوت او بود، ظاهراً هیچ مقاومتی نکرد.
علی دایی روزها و هفتههای سختی را پیش رو دارد و با تصمیمات غلطی که در همین آغاز گرفته است، به نظر میرسد ماههای سختتری را هم پیش رو داشته باشد.
مرتبط:
منافع ملی در سايپا، ملوان و تيم ملی ـ هیوا یوسفی
