تبليغاتX
فریادنامه

فریادنامه

یادداشت‌های گاه ‌و بیگاه امیر علیزاده

امروز همه‌اش منتظر بودیم که ساعت ۱۸:۳۰ شود تا بازی سپاهان در برابر کاوازاکی ژاپن در دور رفت مرحله‌ی یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا را تماشا کنیم. در ۱۰-۱۵ سال گذشته زیاد پیش نیامده که یک باشگاه ایرانی در مهم‌ترین تورنمنت باشگاهی آسیا تا مراحل بالا صعود کند. در فرمت جدید این رقابت‌ها که از سال ۲۰۰۲ به شکل لیک قهرمانان برگزار شد، این پس از پاس دو فصل پیش با دنیزلی، برای دومین بار است که یک تیم ایرانی به جمع هشت تیم نهایی راه پیدا می‌کند. در ضمن سپاهانِ لوکا بوناچیچ یکی از بهترین فوتبال‌های حال حاضر ایران را بازی می‌کند و تماشای بازی‌هاش برخلاف سایر تیم‌های ایرانی لذت‌بخش‌ است.

تا یک ربع به هفت هم صبر کردیم، اما در تلویزیون خبری نشد. ابتدا گفتیم شاید کنفدراسیون فوتبال آسیا به خاطر ماه رمضان تجدیدنظر کرده و به دلیل زمان افطار بازی را چند دقیقه‌ای عقب انداخته. اما وقتی رادیو را باز کردیم، شنیدیم که مسابقه در اصفهان آغاز شده است. بعد از آن حدس زدیم لابد اشکال فنی‌ای پیش آمده که شبکه‌ی سه بازی را پخش نمی‌کند و دیر یا زود مشکل برطرف خواهد شد. اما وقتی پیام‌های بازرگانی تمام شد و روی صفحه‌ی تلویزیون عبارت «گروه فیلم و سریال شبکه‌ی 3 تقدیم می‌کند» ظاهر شد، مات و مبهوت جلوی تلویزیون خشک‌مان زد! با آقازمانی، مدیر ورزشی شبکه‌ی سه‌ی سیما که تماس گرفتیم تا علت این فاجعه را جویا شویم، گفت به علت برنامه‌های ویژه‌ی افطار قادر نیستند نیمه‌ی اول بازی سپاهان و کاوازاکی را پخش کنند و از نیمه دوم مسابقه را زنده پخش خواهند کرد!

باورش سخت است که به همین راحتی، تو را از تماشای مسابقه‌ی پراهمیت تنها نماینده‌‌ی فوتبال ایران در لیگ قهرمانان آسیا، به دلیل سریال ملال‌آوری که حتماً باید پس از افطار پخش شود و زمان پخش‌‌اش با زمان پخش سریال‌های سایر شبکه‌ها هماهنگ شده و ظاهراً امکان تغییر در این زمان‌بندی هم نیست، محروم می‌کنند. مدیران سیما که اختمالاً برای خرید حق پخش بازی‌ها از کنفدراسیون فوتبال آسیا هزینه هم کرده‌اند، اگر هیچ کدام از منافع پخش مستقیم بازی سپاهان با نماینده‌ی ژاپنی را در نظر نگرفته‌اند، تا کنون فکر کرده‌اند که اگر فرصت‌اش باشد، خیلی‌ها دوست دارند پس از افطار یک مسابقه‌ی فوتبال مهیج را تماشا کنند؟ 

بی‌ربط: حق مسلم باشگاه‌ها

+ نوشته شده در  پنجشنبه 29 شهریور1386ساعت 2:10  توسط امیر علیزاده| 

کُل دار و ندار مادی‌ام از سه سال زندگی کوتاه در آلمان در دوران کودکی، یک حساب بانکی بود. یک حساب پس‌انداز در دویچه بانک. شندغاز پول توش بود که در 13-14 سال گذشته علاوه بر حفظ آن، توانسته‌ بودم کمی به اندوخته‌اش بیافزایم. گفتم داشتن یک حساب بانکی در خارج از کشور، اگر منفعتی نداشته باشد، قطعاً ضرری هم ندارد!

تنها چیزی که به آن فکر نمی‌کردم این بود که روزی مجبور شوم این حساب نحیف را به خاطر تحریم‌های سیاسی علیه کشورم ببندم! دویچه بانک چندی پیش، همانند چند بانک بزرگ اروپایی دیگر حساب همه‌ی مشتریانش را که مقیم ایران هستند بست. حتی حساب مدیران آلمانی شرکت‌های بزرگ آلمانی که در ایران اقامت دارند. چند روز پیش بود که سرانجام حساب من هم بسته شد و طی نامه‌‌ی «محترمانه‌»ای که تصویرش را در زیر می‌بینید (رویش کلیک کنید تا بزرگ شود)، ازم ضمن عذرخواهی خواسته شد که حساب دیگری را معرفی کنم تا پس‌اندازم به آن حساب واریز شود.

                                             

گاهی فکر می‌کردم که این تحریم‌ها چگونه می‌تواند در زندگی مردم عادی تاثیر بگذارد. یک اثر بسیار جزیی‌اش همین بود. تاثیر روی شرکت‌های کوچک‌تر که برای انجام ساده‌ترین عملیات بانکی دچار مشکل می‌شوند و به این ترتیب روی زندگی کارمندان آنها، به زودی نمایان خواهد شد. تحریم‌های علیه ایران که ظاهراً قرار است تا چند وقت دیگر دوباره تشدید شود، مثل یک دومینوی طولانی که خیلی وقت است به جریان افتاده، مهره‌ی من را هم انداخت و اگر جلوش گرفته نشود، یک روزی مهره‌های سایر لایه‌های جامعه را هم خواهد انداخت.

+ نوشته شده در  سه شنبه 27 شهریور1386ساعت 11:39  توسط امیر علیزاده| 

از مواردی که در اساسنامه‌ی جدید فدراسیون فوتبال بر آن تاکید شده، بحث مربوط به خقوق پخش تلویزیونی‌ست. در بند اول ماده‌ی ۷۵ اساسنام، مربوط به حقوق مسابقات آمده: «فدراسيون و اعضای وابسته به آن، بدون در نظر گرفتن هيچ گونه محدوديت زمانی و مكانی و قانونی، صاحبان اصلی كليه‌ی حقوقی هستند كه ناشی از برگزاری مسابقات و ديگر رويدادهای رسمی می‌گردد. اين حقوق شامل هر نوع منافع مالی، سمعی و بصری و ضبط راديويی، حقوق توليد و پخش تلويزيونی، حقوق چند رسانه‌ای، بهره‌برداری از آرم‌ها و نشان‌ها و همچنين كپی‌رايت می‌گردد.»

 

اما متاسفانه صدا و سیما سال‌هاست که این حق فدراسیون و باشگاه‌ها را پایمال می‌کند. در این رابطه در اعتماد ملی، شماره‌ی شنبه 17 شهریور، در پرونده‌‌ای به این موضوع پرداختیم (متاسفانه سایت اعتماد ملی به دلیل مشکلاتی به روز نشده و نمی‌توانم لینک مطالب را بدهم). حسین آقازمانی، مدیر ورزش شبکه‌ی سوم سیما، در گفتگو صراحتاً با پرداخت حق پخش تلویزیونی مخالفت کرده و گفته در شرایط فعلی به ضرر ورزش است. استدلالش این است که در آن صورت برای صدا و سیما به صرفه نخواهد بود و مسابقات نیز پخش نخواهند شد. و این به ضرر ورزش است.

 

در گزارشی دیگری مدیران باشگاه‌ها بر گرفتن این حق خود تاکید کرده‌اند. من هم یادداشتی در این باره نوشتم که در اینجا هم آن را می‌گذارم.


ادامه‌ی مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 19 شهریور1386ساعت 0:6  توسط امیر علیزاده| 

پنجمین دوره‌ی جام جهانی فوتبال زنان از روز دوشنبه در چین با بازی آلمان، مدافع عنوان قهرمانی و آرژانتین آغاز می‌شود. در مرحله‌ی اول جام جهانی که در پنج شهر مختلف برگزار می‌شود،‌ ۱۶ تیم در چهار گروه با یکدیگر رقابت می‌کنند که در پایان مرحله از هر گروه دو تیم به مرحله‌ی یک چهارم نهایی راه می‌یابند.

۳۲ مسابقه‌ی جام جهانی چین در بیش از ۲۰۰ کشور دنیا به طور مستقیم پخش می‌شود (دل‌تان را صابون نزنید، ایران جزو آنها نیست!)، شبکه‌های آلمانی ARD و ZDF و همین‌طور شبکه‌ی ورزشی «یورو اسپورت»، جزو کانال‌هایی‌اند که بازی‌ها را زنده نشان می‌دهند. بیش از 900 خبرنگار هم یه چین رفته‌اند و ID-کارت گرفته‌اند. البته حدود 550 نفر آنان خبرنگاران چینی هستند!

مدعی اول قهرمانی، آلمان است که جام جهانی 2003 در آمریکا را برده و در کل در سال‌های گذشته فاصله‌ی زیادی با بقیه‌ی کشورها در فوتبال زنان گرفته است. آلمانی‌ها با بیرگیت پرینس، بهترین بازیکن جهان در سال‌های 2003، 2004 و 2005 و با هفت گل، خانم گل جام جهانی 2003 در آمریکا، می‌خواهد از عنوان قهرمانی‌اش دفاع کند. آمریکا، قهرمان دو دوره‌ی 1991 و 1999 نیز مدعی‌ست، هر چند دیگر آن اقتدار دهه‌ی نود در فوتبال زنان را ندارد. کشور‌های اسکاندیناوری، و به ویژه نروژ، قهرمانی جام جهانی 1995 سوئد، نیز تیم‌های قدرتمندی دارند. برزیل هم در سال‌های گذشته پیشرفت زیادی کرده و با نسل جدیدی از ستارگان جوان مثل مارتا، بهترین بازیکن جهان در سال 2006، که به همراه آنها در المپیک 2004 آتن مدال نقره را برد، امیدوار است ناکامی‌های دوره‌های قبل را جبران کند. چین میزبان را هم البته نباید فراموش کرد.

یکی از اقدامات جالب فیفا در این دوره‌ی جام جهانی زنان، همکاری با یونیسف است. این دو نهاد از بستر جام جهانی زنان استقاده می‌کنند تا در مورد برابری زن و مرد، اختیار زنان و امکانات تحصیلی برای دختران حرف بزنند. یونیسف برای این منظور کمپینی را راه انداخته به نام «گُل‌ برای دختران» و در کنار جام جهانی فوتبال زنان، برنامه‌هایی را تدارک دیده است. لوگوی این کمپین حرف «نو»ی چینی‌ست که معنی «مونث» می‌دهد. طراحی لوگو به صورتی است که این حرف را در حال حرکت، رقص، دویدن و حرکت به جلو نشان می‌دهد.

پ.ن.: جام جهانی زنان از دوشنبه، ۱۰ سپتامبر آغاز می‌شود. به اشتباه نوشته بودم، از امروز. با عرض پوزش، در متن هم اصلاح کردم.

+ نوشته شده در  شنبه 17 شهریور1386ساعت 11:10  توسط امیر علیزاده| 

وحشتناک است. آنتونيو پوئرتا بازيكن تيم اف‌ث سويا دیروز، سه‌شنبه درگذشت. خبر هر مرگی ناراحت‌کننده است، اما اگر انتظارش را نداشته باشی، دلخراش است و دردناک.

آنتونيو پوئرتا، مدافع ملی‌پوش اسپانیایی، در جريان بازی شنبه‌ی سويا و ختافه در هفته‌ی اول ليگ فوتبال اسپانيا، در دقیقه‌ی ۳۵ از هوش رفت و به زمین افتاد. او پس از مدت كوتاهی به هوش آمد و با پای خود به رختکن ورزشگاه رفت، اما در آنجا بار ديگر به علت حمله‌ی قلبی از حال رفت و به بيمارستان انتقال داده شد. 

او كه از شنبه ‌شب در بيمارستان شهر سويل بستری شده بود، تا دیروز در كومای مصنوعی بود و چندین بار دچار ایست قلبی شد و هر بار پزشکان او را به زندگی بازگرداندند. اما دیروز قلبش برای همیشه ایستاد.

                  

علت مرگ پوئرتا یک معماست. او همه‌ی آزمایش‌های پزشکی پیش از آغاز فصل را با موفقیت پشت سر گذاسته بود و معلوم نیست که چگونه قلب یک ورزشکار ورزیده‌ی جوان ناگهان ایستاد. همان گونه که هیچ گاه علت از کار افتادن قلب مارک ویوئن فوئه، میکلوش فهر و فوتبالیست‌های دیگری که در زمین بازی جان باختند، مشخص نشد.

آنتونيو پوئرتا مدافع چپ بود و در پست هافبک چپ هم می‌توانست بازی کند. او محصول سیستم کم‌نظیر پرورش جوانان باشگاه اف‌ث سویا بود که از فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۴ شکوفا شدند و در ۱۵ ماه اخیر ۵ جام (جام یوفا در ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، سوپر جام اروپا در ۲۰۰۶، جام حذفی اسپانیا ۲۰۰۷ و سوپر جام اسپانیا ۲۰۰۷) را به همراه این تیم بردند. با اینکه وی تنها یک بازی ملی داشت، اما از آینده‌دارترین پدیده‌های فوتبال اسپانیا به شمار می‌رفت.

آنتونيو پوئرتا که موفقیت‌های بزرگتر در زندگی حرفه‌ایش را پیش رو داشت و یک ماه و نیم دیگر پدر می‌شد، دیگر در میان ما نیست. جهان فوتبال یک جوان ناب را ناباورانه از دست داد. روحش شاد و یادش زنده...

پ.ن.: در ادامه دو کلیپ از آنتونيو پوئرتا را گذاشته‌ام. اولی لحظه‌ی از هوش رفتن او در مسابقه‌ی روز شنبه مقابل ختافه است و دومی گلچینی‌ست از تصاویر شادی‌هایش. گل تاریخی او به تیم شالکه در بازی برگشت مرحله‌ی نیمه‌نهایی جام یوفا در سال ۲۰۰۶، در دقیقه‌ی ۱۱ وقت‌ اضافه پس از ۱۸۰دقیقه تلاش بدون گل هم در همین کلیپ است.

تکمیلی: پزشکان به رسانه‌های اسپانیایی گفته‌اند که بطن راست قلب او ضعیف بوده که باعث نامنظمی ضربان می‌شود. به گفته‌ی آنان این مشکل به سختی قابل تشخیص بوده و احتمال اینکه خودش را در آزمایش‌های پزشکی نشان دهد، بسیار کم است.


ادامه‌ی مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 شهریور1386ساعت 3:28  توسط امیر علیزاده| 

دو حرف بیشتر ندارد. اما گفتن‌اش گاهی خیلی سخت است: نه!

اگر بگویی می‌گذارند به حساب «بی‌معرفتی» و «خودخواهی»! اما به نظر من این افراد در اشتباه‌اند. خیلی وقت‌ها از روی خودخواهی نیست، بلکه کاملاً برعکس شهامت تو را نشان می‌دهد. بله، شهامت! شهامت اخلاقی. خیلی وقت‌هاست که با گفتن یک «نه»ی ساده، هم به طرف مقابلت کمک بزرگی کرده‌ای، هم خودت را رها.

از ابتدایی‌ترین اصول مدیریت وقت است. می‌گویند بگو «نه» تا از این منبع جبران‌ناپذیر (زمان) بهینه‌تر استفاده کنی.

البته که به جز این کاربرد باارزش، «نه» کارکرد‌های دیگر هم دارد. یکی از آنها که مهم هست، «نه» برای زیر بار حرف زور و ظلم و ستم نرفتن است. گفتن این «نه» هم باز شهامت می‌خواهد.

باید راحت‌تر «نه» گفت!

+ نوشته شده در  سه شنبه 6 شهریور1386ساعت 14:56  توسط امیر علیزاده| 

Blogroll Me!