تبليغاتX
فریادنامه

فریادنامه

یادداشت‌های گاه ‌و بیگاه امیر علیزاده

گرمایش زمین و مسائل مربوط به آن در کشورهای توسعه‌یافته ـ حتی آمریکا ـ دیگر وارد زندگی روز‌مره‌ی مردم شده است. این را از توجهی که رسانه‌ها به این موضوع بااهمیت می‌کنند می‌توان فهمید. هشدار اخیر هیأت بین‌المللی بررسی تغییرات جوی سازمان ملل (IPCC)، یکی از برندگان جایزه‌ی نوبل صلح امسال نیز بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد. در ایران اما همچنان طوری با این معضل جهانی برخورد می‌شود که انگار این مشکل ما نیست! مردم که هیچ، رسانه‌ها نیز توجهی را که شایسته‌ی این موضوع است نمی‌کنند و به راحتی از کنار گزارش‌ها و هشدارها می‌گذرند. باز دست بی‌بی‌سی فارسی درد نکند که یک صفحه‌ی ویژه‌ برای تغییرات آب و هوا راه‌اندازی کرده که انصافاً مطالب خوبی هم دارد و به روز می‌شود.

در کشورهای پیشرفته اما صحبت درباره‌ی گرمایش زمین و تغییر آب و هوا آنقدر متداول شده که حالا یک بابایی پیدا شده که حتی این موضوع را هم جنسیتی کرده است! این بابا یک آدم بیکار و بیسواد هم نیست که به خاطر معروف شدن آمده باشد یک جنجالی راه بیاندازد. یک خانم پرفسور آلمانی‌ست به نام اینس ولر که اعتقاد دارد می‌توان از زاوبه‌ی جنسیتی به مبحث تغییر آب و هوا نگاه کرد. این شیمیدان که در مرکز مطالعات جنسیتی برمن هم فعال است، یک سخنرانی با همین موضوع در دانشگاه برمن برگزار کرد. [+]

خانم ولر در این سخنرانی یک سری دلیل کلیشه‌ای هم آورد تا نشان دهد مردان واقعاً تقصیر بیشتری در تغییر آب و هوا دارند. او معتقد است که مردان چون بیشتر گوشت می‌خورند، بیشتر از خودرو استفاده می‌کنند و آن هم اغلب ماشین‌های بزرگ‌تر و پرمصرف‌تر، بیشتر هم در تغییر آب و هوا مقصرند! اما زن‌ها بیشتر سبزیجات و میوه می‌خورند و ماشین‌های کوچکتر و کم‌مصرف‌تری دارند و تازه کمتر هم از آن استفاده می‌کنند. به نظر خانم ولر، اینکه مردان به طور متوسط درآمد بیشتری از زنان دارند هم تقصیر آنها را بیشتر می‌کند. چون این یک قاعده است که هر کس بیشتر درآمد داشته باشد، منابع بیشتری هم مصرف می‌کند و به دنبال آن گازهای گلخانه‌ای مضر بیشتری هم نشر می‌دهد! علاوه بر این، ایشان می‌گوید زنان در کل نسبت به مشکل گرمایش زمین حساس‌ترند و بیشتر حاضرند که برای حل موضوع همکاری کنند. مثلاً زنان راحت‌تر اعمال قانون محدودیت سرعت را می‌پذیرند و بیشتر حاضرند از خودرویشان بگذرند.

این‌ها ادله‌ی این خانم پرفسور است، که البته خیلی هم جدی گرفته نشد! دیگر قضاوت دقیق‌تر با خودتان.

+ نوشته شده در  یکشنبه 27 آبان1386ساعت 12:7  توسط امیر علیزاده| 

به نظر من صعود تیم ملی فوتبال زنان ایران به دور نهایی جام ملت‌های آسیا پس از پیروزی ۴ بر یک دیروز مقابل هند در ورزشگاه آرارات، یک اتفاق بسیار مهم در تاریخ ورزش ایران است، یک نقطه‌ی عطف باصطلاح. من خودم پیش از بازی واقعاً فکرش را نمی‌کردم که ایران هند را شکست دهد، به ویژه پس از شکست ۳ بر یک در بازی رفت در هند. به هر حال فوتبال زنان هند یک ۱۰-۱۲ سالی‌ هست که به طور جدی فعالیت‌اش را آغاز کرده. بحث پوشش هم که خُب برای ورزش زنان ایران، همواره به عنوان یک مانع مطرح است. اما این پیروزی و پیرو آن صعود به جام ملت‌های آسیا واقعاً حیرت‌آور بود.

پیشرفت فوتبال زنان در سال‌های اخیر امیدوارکننده است و جای خوشحالی دارد. استخدام سرمربی خارجی، «لینگ ژو»ی چینی هم به اعتقاد من تاثیر زیادی در پیشرفت تیم ملی زنان داشته است.  امیدوارم در جام ملت‌ها هم بتوانند نتایج خوبی بگیرند، هر چند هنوز در مرحله‌ی کسب تجربه هستند. از لحاظ پوشش هم ظاهراً در جام ملت‌های آسیا منعی وجود ندارد و بن‌همام رییس قطری کنفدراسیون فوتبال آسیا، موافقت کرده که تیم ایران با همین لباس بازی کند. این برخلاف قوانین فیفاست، چون در اساسنامه فدراسیون جهانی فوتبال تاکید شده که نه زنان و نه مردان، در مسابقاتی که زیر نظر این نهاد برگزار می‌شود، نباید لباسی به جز پیراهن و شورت و جوراب بپوشند. اما جام ملت‌های آسیا تورنمنت AFC است و فیفا هم دخالتی نمی‌کند.

             عکس آرشیوی است!!

فقط افسوس که تصاویر این پیروزی تاریخی را نشد که جایی ثبت کنیم، چون با وجود اینکه تیم ملی پوشش‌اش کاملاً اسلامی بود، حضور عکاسان زن هم قدغن بود، حتی تماشاگران، که آنها هم اتفاقاً همه زن بودند!، نمی‌توانستند با خود موبایل دوربین‌دار داخل استادیوم آرارات ببرند! لابد چون بازیکنان هندی پوشش اسلامی نداشتند! اما می‌شد حداقل تذکر داد که نشریات فقط تصویر تیم ایران را مجازند چاپ کنند، نمی‌دانم یا یک کار دیگر. اما این واقعاً فاجعه است که هیچ عکسی حالا از گُل‌ها و شادی بازیکنان و تماشاگران در ورزشگاه آرارات به یادگار نمانده است (عکس بالا هم آرشیوی‌ست!). مردان هم که نمی‌توانند مسابقات تیم ملی زنان را با وجود اینکه پوشش اسلامی دارند، ببینند! امیدوارم این هم یک روزی تغییر کند و همان گونه که زنان بتوانند مسابقات مردان را در استادیوم ببینند، مردان هم بتوانند در پیروزی‌ها و شکست‌ها از تیم ملی زنان حمایت کنند...

در همین زمینه:
صعودی پرحاشیه به جام ملت‌های آسیا  ـ گزارش شیرزنان
خوشحالم گل اول را من زدم! ـ سهیلا ململی
"گل سوسن گل ياس؛ برد امروز مال ماست!"؛ شعارهای ويژه‌ی زنان در استاديوم ـ کانون زنان ایرانی
تماشاگران دوربين و موبايل دوربين‌دار به آرارات نبرند! ـ ایسنا
ژو: كم نياورديم؛ پرقدرت بازی كرديم ـ ایسنا

+ نوشته شده در  یکشنبه 6 آبان1386ساعت 11:10  توسط امیر علیزاده| 

Blogroll Me!