تبليغاتX
فریادنامه
فریادنامه | یادداشت‌های جسته و گریخته‌ی امیر علیزاده
نمی‌دانم این سه پرنده که لاشه‌شان همین طوری در ساحل دریای خزر افتاده بود و مسافرین تنها نگاهی به‌شان می‌انداختند و بی‌توجه از کنارشان می‌گذشتند، چه بر سرشان آمده بود. نمی‌شد فهمید دلیل مرگ‌شان چه بوده، حداقل یک آدم معمولی نمی‌توانست بفهمد. آن لحظه فقط به عقل‌ام رسید که با اداره‌ی محیط زیست مازندران تماس بگیرم و این مورد را گزارش بدهم. اما شماره‌ای که از ۱۱۸ گرفتم پاسخ نداد، لابد چون پنجشنبه ظهر بود و اداره تعطیل شده بود.

    

در هر صورت فقط می‌دانم که دریای خزر به شدت آلوده شده است. این را دیگر یک آدم عادی هم با چشم خودش می‌تواند ببیند. سواحل بزرگ‌ترین دریاچه‌ی دنیا پر شده از زباله‌هایی که اغلب تجزیه‌نشدنی‌اند. آلودگی‌های نامریی‌ هم که دیگر جای خود. آلودگی‌هایی که در اشکال مختلف‌ِ صنعتی و غیرصنعتی و فاضلابی و نشت نفتی از لوله‌های انتقال و از همه وحشتناک‌تر جدیداً از طریق دفن زباله‌های اتمی توسط کشورهای همسایه، به دریا می‌ریزند.

نمی‌دانم این سه پرنده واقعاً در اثر آلودگی مرده‌اند یا نه، اما به هر حال می‌تواند یک هشدار کوچک دیگر باشد در مورد وضعیت وخیم این دریا. خزر بیمار است و پنج کشوری که آن را احاطه کرده‌اند به نطر نمی‌رسد اراده‌ای داشته باشند برای درمان‌اش.

مرتبط:
ـ
دریای خزر: آلودگی دریا و انقراض نسل ماهیان
ـ قزاقستان آلوده‌كننده‌ترين كشور حاشيه خزر

+ نوشته شده در  پنجشنبه 26 دی1387ساعت 19:38  توسط امیر علیزاده| 

نمی‌دانم دیگر روزنامه‌ی پرداعیه‌ای مثل دنیای اقتصاد که خود را مدافع اقتصاد بازار آزاد و رقابتی می‌داند، و حتی حالا آنقدر از نظر خودش حرفه‌ای شده که برای دانلود کردن پی‌دی‌اف صفحاتش هم پول می‌گیرد!، چرا ابتدایی‌ترین اصول حرفه‌ای و اخلاقی کار مطبوعاتی را زیر پا می‌گذارد و بدون ذکر منبع مطالب دیگران را کپی می‌کند! در شماره‌ی سه‌شنبه ۱۰ دی، آنها مطلب "تاثیر بحران مالی جهان بر فوتبال" که دو ماه پیش برای بی‌بی‌سی فارسی نوشته بودم را در صفحه‌ی ورزش‌شان کار کردند. بدون منبع و ذکر نام، آن هم در صفحه‌ی بی‌ارزشی که سراسر مطالب خبرگزاری‌ها و رسانه‌های دیگر است و هیچ تولیدی‌‌ ندارد. یک بار دیگر هم روزنامه‌ی اعتماد در اقدامی غیرحرفه‌ای از این مطلب بدون ذکر منبع و تنها با ذکر نام نویسنده استفاده کرده بود.

پدیده‌ی غیرحرفه‌ای و غیراخلاقی استفاده‌ی بی‌اجازه از مطالب دیگران بدون ذکر منبع، متاسفانه در مطبوعات ایران بسیار رایج است که به هیچ عنوان قابل قبول نیست و کاری مذموم است. به نظر من این معضل مهمی‌ست و برای برخورد با آن نباید کوتاهی کرد. حتی اگر شکایت و پی‌گیری آن در ایران پردردسر و ناممکن باشد...

توضیح تکمیلی: نمی‌دانستم که دبیر سرویس ورزشی دنیای اقتصاد، مرتضی ناعمه‌ی عزیز است. تماس گرفت و گفت هیچ وقت این کار را نمی‌کند و آن روز نبوده که همکارانش بدون ذکر منبع مطلب را گذاشته‌اند توی صفحه. به هر حال جای تشکر دارد که تماس گرفت به خاطر این موضوع.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 12 دی1387ساعت 11:55  توسط امیر علیزاده| 

منوچهر لطیف یک الگوی واقعی بود برای ورزشی‌نویسان. نه اینکه قلم‌ سلیس و روانی داشته، نه! صرفاً به خاطر اخلاق حرفه‌ای بی‌نظیرش، که امروز شدیداً نایاب است در مطبوعات ورزشی مملکت.

با منوچهر لطیف افتخار همکاری در دو روزنامه‌ی ایران ورزشی و اعتماد ملی را داشتم و در این مدت دیدم که چقدر عاشق کشتی و نوشتن درباره‌ی آن است و محال است مجیز کسی را بگوید. به جرات می‌توانم بگویم که حتی یک بار هم اصول حرفه‌ای را زیر پا نگذاشت. با اینکه ساده‌زیست‌تر و نیازمند‌تر از بسیاری از همکارانش بود، هیچ گاه  مثل برخی از آنها منافع مادی را فدای این اصول حرفه‌ای و اخلاقی نکرد. هنوز جا داشت که بنویسد و مهم‌ترین رویدادهای کشتی را با همان نگاه تحلیلی‌اش گزارش کند و همان قدر تیز نقد کند و لرزه بر تن مدیرانِ کشتی بیاندازد. اما دوشنبه‌ی پیش در کشتی با سرطان سرانجام از پا درآمد و از دنیا رفت.

دوستانم در اعتماد ملی بیشتر از همه حق این بزرگ‌مردِ آزاده را ادا کردند و صفحه‌ای را به او اختصاص دادند. روحش شاد...

مرتبط:
"بزرگِ کشتی‌نویسانِ ایران" درگذشت ـ فریدون شیبانی

+ نوشته شده در  جمعه 6 دی1387ساعت 2:25  توسط امیر علیزاده|