عجیب است. همین دیشب کاملاً اتفاقی در بین پست‌های وبلاگم، نگاهم به شماره‌ی اول روزنامه‌ی اعتماد ملی افتاد. چهار سال پیش چند ماه از ناکامی در دوره‌ی نهم انتخابات ریاست جمهوری گذشته بود که با کلی ذوق و انگیزه رفتیم برنامه دادیم برای صفحه‌ی ورزش روزنامه و از بهمن ماه کار را شروع کردیم. همکاری‌ام تا همین چند ماه به طور ثابت و بعد هم به صورت حق‌التحریری ادامه داشت.

در هفته‌های اخیر هر وقت روزنامه را می‌خواندم تحسین‌اش می‌کردم که چقدر خواندنی و حرفه‌ای شده است. هر وقت هم از جلو دکه‌ای رد می‌شدی می‌‌توانستی این پیشرفت را حس کنی. در شرایطی که خیلی‌ها تصور می‌کردند مردم دیگر حال و حوصله‌ی خواندن روزنامه ندارند، اعتماد ملی با افزایش قابل توجه شمارگان‌اش، در دو ردیف بلند در دکه‌ها چیده می‌شد و اگر نمی‌جنبیدی طرف‌‌های ظهر دیگر شماره‌ای از آن باقی نبود. پس از روزنامه‌های منتشر شده در دو سه سال آغازین دولت اول محمد خاتمی، در دوران موسوم به "بهار مطبوعات" و در دوره‌ای هم روزنامه‌ی شرق در دو سه سال پایانی دولت دوم خاتمی، دیگر روزنامه‌ای تا این حد پرفروش نبود.

             

اما اعتماد ملی هم توقیف شد. اول از همه مثل همیشه برای همکاران‌ام افسوس خوردم که بیکار شده‌اند و آن حقوق بخور و نمیری را که به زور کفاف گذران زندگی‌شان را می‌داد هم دیگر نمی‌گیرند. بعد هم نگران اوضاع مطبوعات کشور که سخت‌ترین روزهای خود را می‌گذرانند.

چه دور به نظر می‌‌رسد حالا آن "بهار"! اما من ایمان دارم که این "خزان" هم دوام نخواهد داشت...

ارتباط ورزش ایران با جهان یک جورهایی در این روزها قطع است. پس از انتخابات ریاست جمهوری، هم چند مسابقه‌ی بین‌المللی‌ای که قرار بوده در ایران برگزار شود یکی‌یکی لغو شده‌اند و هم به ورزشکاران ایرانی برای شرکت در مسابقات خارجی روادید صادر نشده است. نمونه‌هایش کم نیستند.

مهم‌ترین مسابقاتی که قرار بود در ایران برگزار شود، یکی مسابقات تیراندازی غرب آسیا بود که لغو شد و دیگری هم جام باشگاه‌های فوتسال آسیا بود که اولین دوره‌اش قرار بود از ۱۳ تا ۲۱ تیر در اصفهان برگزار شود اما کنفدراسیون فوتبال آسیا آن را به دلیل ناآرامی‌ها و شرایط سیاسی در ایران لغود کرد و حالا اعلام کرده که با هشت ماه تاخیر در اسفند ماه برگزار خواهد شد. پس از لغو این مسابقات بود که مدیر عامل باشگاه فولاد ماهان که به عنوان قهرمان فوتسال ایران میزبان این مسابقات بود، ادعا کرد که به این باشگاه ۲۰۰ میلیون تومان خسارت وارد شده است.

اما سفارتخانه‌های خارجی هم بعد از وقایع انتخابات، از صدور روادید برای ورزشکاران ایرانی که قصد شرکت در مسابقات بین‌المللی خارج را دارند، سر باز می‌زنند. سفارت اسلواکی به تیم قایقرانی اسلالوم ایران ویزاد نداد، سفارت مجارستان هم از دادن ویزا به تیم تیر و کمان ایران خودداری کرد و حتی یمن هم به شطرنج‌بازان ایران ویزا نداد تا از حضور در بازی‌های قهرمانی غرب آسیا بازبمانند.

این شرایط به حدی بغرنج شد که «شبکه‌ی ایران»، سایت خبری روزنامه‌ی دولتی ایران که تحریریه‌ای جدا از روزنامه دارد و در خبرسازی گاهی از فارس هم پیشی می‌گیرد، در تحلیلی عجیب ادعا کرد که محسن صفایی فراهانی پشت همه‌ی این محرومیت‌هاست! این سایت توضیحی نداده که صفایی فراهانی که از بعد از انتخابات به زندان افتاده است،‌ چگونه توانسته از پشت میله‌های زندان تا این حد اعمال نفوذ کند؟! آن هم مردی که کارنامه‌اش در تلاش برای پیشرفت ورزش ایران حتی از نظر مخالفین‌اش هم کاملاً روشن و احترام‌برانگیز است. «شبکه‌ی ایران» در حالی از «لابی صفایی فراهانی و بن‌همام و شیخ حمد (رییس کویتی شورای المپیک آسیا)» حرف زده که در انتخابات اخیر کمیته‌ی اجرایی فیفا، شیخ حمد آشکارا با حمایت از رقیب بحرینیِ بن‌همام برای بدست آوردن کرسی آسیاییِ کمیته‌ی اجرایی فیفا، با رییس قطری کنفدراسیون فوتبال آسیا جنگ لفظی هم داشت، در حالیکه صفایی فراهانی از بن‌همام حمایت کرد.

تعامل ورزش ایران با محافل بین‌المللی، در چهار سال گذشته با تاثیر از سیاست‌های خارجی دولت احمدی‌نژاد روند نزولی داشته و حالا پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم، به پایین‌ترین حد خود طی این سال‌ها رسیده است. در حال حاضر چشم‌انداز روشنی هم برای بهبود دوباره‌ی آن دیده نمی‌شود.  

مرتبط:
لغو و تعویق؛ سرنوشت مشترک اعزام‌ها و میزبانی‌ها ـ سرمایه
به ايران نمی‌آيند، به ايرانی ويزا نمی‌دهند ـ اعتماد ملی