چه می توان گفت؟ داشتم از مرگ دوست ناله می کردم، که هموطن و همکار هم در دامانش افتادند. با هواپیمای C-130! دوستان همه حرف ها و انتقادها را گفته اند و من دیگر چیزی ندارم بگویم! فقط یاد آهنگ «رامشتاین» از گروه آلمانی رامشتاین افتادم که درباره سانحه هوایی رامشتاین خوانده اند:
یک انسان می سوزد...
بوی گوشت در هواست...
یک بچه می میرد...
خورشید می تابد...
یک دریای آتش...
خون روی آسفالت جاری می شود...
مادرها فریاد می کشند...
خورشید می تابد...
یک قبر گروهی...
گریزی نیست...
پرنده ای دیگر آواز نمی خواند...
خورشید می تابد...
+ نوشته شده در چهارشنبه 16 آذر1384ساعت 1:43 توسط امیر علیزاده|
