قرعه ايران در جام جهانى و همگروه شدن با تيم هاى مكزيك، پرتغال و آنگولا در فضايى كاملاً خوش بينانه مورد استقبال رسانه هاى ايران قرار گرفته است. چه گزارشگران و مجريان صدا و سيما كه در تحليل هايى زودهنگام و دور از واقعيت به پيش بينى نتايج پرداختند و براى مثال سه امتياز بازى با آنگولا را از حالا به حساب ايران واريز كردند و چه مطبوعات ورزشى كه با عناوينى چون«قرعه ايران شادكن»!، «سفر به يك هشتم از مسير مكزيك ، پرتغال و آنگولا»، «شانس آريايى ها را بغل كرد!»، «ايران در آسان ترين گروه»، «سلام به يك هشتم!» يا«پرتغال خورى در جام جهانى!» به طرز حيرت انگيزى خشنودى خود را از اين قرعه نشان دادند.
البته گروه D در مقايسه با برخى از گروه هاى ديگر نسبتاً ساده تر است و قرعه اى به مراتب سخت تر از اينها مى توانست نصيب ما شود و البته كه براى اين رويداد بزرگ بايد اهداف بزرگ هم داشت و با اميد به پيروزى و اعتماد به نفس پا به ميدان رقابت گذاشت، اما اين ساده انگارى تنها نتيجه اش بالا بردن سطح توقعات از تيم ملى و وارد كردن فشار بيشتر به بازيكنان است كه قطعاً به ضرر ما خواهد بود. براى همين به نظر مى رسد جداى از هيجانى كه باعث استفاده از چنين تيترها و تفسيرهاى عامه پسندى شده، اين تحليل ها بعضاً با غرض اعمال فشار بيشتر به فدراسيون و از سوى مخالفان آن مطرح مى شود. تحليل هايى كه در صورت نتيجه نگرفتن تيم ملى مى تواند عليه سازمان فوتبال استفاده شود.
با يك ارزيابى كلى مى توان ديد كه به عنوان نمونه حريفان ما اگر از حريفان عربستان سعودى در گروه H (اسپانيا، اوكراين و تونس) دشوار تر نباشند، سهل تر هم نيستند. مكزيك در هر صورت كشورى است كه تا به حال ۱۳ بار به جام جهانى راه يافته و كم نيستند كارشناسانى كه تيم فعلى مكزيك را حتى قادر به صعود به مراحل نهايى جام جهانى مى بينند. در مورد نايب قهرمان فعلى اروپا، پرتغال نيز، اغلب صاحب نظران كار لوييز فيليپه اسكولارى به خاطر موفقيت در تغيير نسل در تيم را تحسين مى كنند. آنگولا نيز با لژيونرهايش در ليگ پرتغال، نيجريه غول را در دور مقدماتى حذف كرد.
به همين جهت است كه خوش بينى مفرط رسانه ها براى تيم ملى مضر و خطرناك است. تحليلى كه از ادبيات«پرتغال خورى در جام جهانى» استفاده مى كند، در اين شش ماه مى تواند به برخورد تخريبى رسانه ها با برانكو ايوانكوويچ كه در گفت و گو با خبرگزارى فرانسه پرتغال را يك پاى نيمه نهايى دانسته است، دامن بزند و دود اين خوش بينى غير منطقى هم قطعاً نه فقط به چشم فدراسيون كه به چشم تيم ملى و ملتى كه براى حضور دوباره در جام جهانى هشت سال انتظار كشيد، مى رود.
