فریادنامه

دیروز با آلفرد والتر مسئول جدید بخش فرهنگی سفارت آلمان صحبت می کردم. او قبلاْ در کشورهای زیادی بوده، مثل تونس و آفریقای جنوبی. برایش جالب بود که در دو سالی که در تونس کار می کرد، حتی یک خبر هم درباره تونس در رسانه های آلمان کار نشد، اما در این یک ماهی که به ایران آمده تقریباْ هر روز در نشریات آلمان چیزی مرتبط به ایران را پیدا می کند، که اغلب هم این بازتاب منفی است. او می گفت آلمان دیگر آن دوست قذیمی و همیشگی ایران نیست.

در مورد کارهایش که از او پرسیدم چیزی گفت که خیلی نگران کننده بود. می گفت هیچ کدام از قطعات تئاتری که آلمان برای جشنواره فجر معرفی کرده مورد قبول قرار نگرفته و از ۱۵ فیلم ارائه شده هم فقط ۲ تا پذیرفته شده!

هیچ توضیحی نداشتم بدهم! یعنی واقعاْ این سیاست دولت جدید برای جلوگیری از نفوذ فرهنگ غرب است؟