با آمدن اکبرآبادی، شاهین و سیامک رحمانی، هیوا یوسفی و محمد شهرابی، تیمی که از اول سال ۸۲ هدایت این روزنامه را برعهده گرفته و خط مشی آن را به کلی تغییر داده بود، بلافاصله استعفای خود را تقدیم بیژن مقدم کرد. ظاهراْ اصلاْ انتظارش را نداشته و از اینکه آنها خیلی سریع و قاطع تصمیم گرفته بودند، شوکه شده! واقعاْ جای تاسف است! همین آقای مقدم از آنها برنامه بلندمدت خواسته بود! اما حالا شخصی مثل اکبرآبادی را سر کار می گذارد که بعید می دانم برنامه ویژه ای داشته باشد!
راستش خیلی ناراحت شدم. اولین مطلبی که از من در مطبوعات چاپ شد در همین روزنامه ایران ورزشی در سال ۷۷ بود. بعداْ هم از اول سال ۸۲ با این تیم خوب برگشتم و تابستان سال گذشته به علت ادامه تحصیل از دبیری سرویس خارجی کنار رفتم و به صورت آزاد همکاری می کردم. بعد از این دو سال و خورده ای، ایران ورزشی تازه هویت و خط فکری مشخصی پیدا کرده بود. این برای چندمین بار در عمر هفت، هشت ساله این روزنامه است که تغییرات اساسی در مدیریت آن رخ می دهد. احتمالاْ تا فردا پس فردا هم لوگوی روزنامه را از کنار وبلاگم حذف می کنم...
