فریادنامه

از عزاداری و سوگواری،

از رنگ سیاه و تسلیت گویی،

از گریه و هق هق و شیون و زاری بیزارم!

از روضه و روضه خوان که میکروفن به دوش،

از کله سحر تا بوق سگ،

از این گور به آن گور می دود متنفرم!

از سنگ قبر و گلهای پرپر شده روش،

از حلوا و خرما با گردو ...حالم بهم می خورد!