بعد از واگذاری گزینشی ۳۷ ID کارت، فدراسیون تصمیم گرفت به سایر خبرنگاران متقاضی از محل سهمیه بلیطهایی که در اختیار دارد بلیط بازیهای ایران را به آنها بدهد. اما در کمال ناباوری باز هم همان رویه شرم آور را پیش گرفت و تنها به ۴۰ نویسنده «خودی» و کسانی که مجیزش را میگویند بلیط داد و روزنامه نگاران منتقدش را نادیده گرفت.
این گونه میشود که نشریههایی مثل «به سوی افتخار» و «تماشاگران» که دیگر منتشر نمیشوند، هریک دو نماینده دارند، مجله غیرحرفهای و ضعیف «فوتبال» سه نماینده دارد که یکی از آنها علی فتحاللهزاده مدیر عامل اسبق باشگاه استقلال است که حالا به عنوان خبرنگار!! به جامجهانی می رود، و خبرنگار متملقی که در یک روزنامه معتبر به مدیر روابط عمومی فدراسیون تریبون میدهد و در آن مجموعه با او همکار میشود، در نهایت به هدف کوچکش میرسد و به عنوان نماینده سایت فدراسیون!! به جامجهانی میرود.
نگرانم، هم از آینده روزنامهنگاری که به خاطر این آرمانهای کوچک رسالت واقعیاش را فراموش میکند و هم از این سبک مدیریت که با چند تا کاغذ پاره دهان همه را میبندد.
خوشبختانه من خودم اقدام به خرید بلیط کردهام و محتاج فدراسیون نیستم، اما از حقوق ضایع شدهام نمیتوانم بگذرم. علاوه بر آن دوست دارم بازی با پرتغال که بلیطش به من نرسید را هم تماشا کنم، اما کاری بیشتر از نوشتن یک نامه اعتراضآمیز به دبیر انجمن نویسندگان، خبرنگاران و عکاسان ورزشی از دستمان ساخته نیست.
