تبليغاتX
فریادنامه

فریادنامه

یادداشت‌های گاه ‌و بیگاه امیر علیزاده

در این چند روز تعطیلی فرصتی دست داد تا بیشتر با با تحریم کنندگان انتخابات بحث کنم و با نقطه نظرات آنها آشنا شوم. بعداْ درمورد دلایل آنها برای رای ندادن توضیح خواهم داد، اما پیش از آن خواستم نکاتی درباره نحوه برخورد و طریقه اسندلال این عده (که ما آنها را برای راحتی «تحریمیان» می نامیم) بگویم.

اغراق نمی کنم، اما به ندرت تحریمیانی را دیده ام که با آدم بتوانند منطقی و در فضایی محترمانه بحث کنند. آنها در واقع با زیرپاگذاشتن الفبای دموکراسی، به جای یک گفت و گوی خردمندانه و سازنده، طعنه آمیز حرف می زنند و انواع و اقسام متلک و تیکه را نثار آدم می کنند!

یک وقت سوءتفاهم نشود! این ویژگی ها را به همه «تحریمیان» تعمیم نمی دهم! هستند افرادی که آدم از بحث کردن با آنها لذت می برد، هر چند عقاید متضادی با آدم دارند. طرف صحبت من با همه چیز دانانی (!!) است که اظهارنظرهای چکشی می کنند و در حرفهایشان پیش داوری و قضاوت های ناعادلانه موج می زند. به این دلیل از لفظ «همه چیز دان» برای «تحریمیان» استفاده کردم چون در گفتن کلمه ساده «نمی دانم» شجاعت ندارند و راجع به هر چیزی غیرمنصفانه نظر می دهند.

اگر تحریم کننده ای چند دلیل منطقی برای رای ندادن آورد و از آن به صورت مستدل دفاع کرد و در ضمن به عقاید دیگران احترام گذاشت و دست به تمسخر آنها نزد، تصمیم او محترم است. والا او یک آدم غیردموکراتیک است که فقط از مسئولیت پذیری و مشارکت در توسعه ایران شانه خالی کرده است!

                                                                                                                         والسلام

+ نوشته شده در  دوشنبه 16 خرداد1384ساعت 17:58  توسط امیر علیزاده| 

Blogroll Me!