نوروز نزدیک است. هر وقت که عید میشود از یک طرف مثل هر ایرانی دیگری خوشحالام و دو هفته استراحت و گردش میکنم، اما از یک طرف هم اینکه مملکت دو هفته رسماً تعطیل میشود تاسف میخورم.
مقصود من بیشتر منتشر نشدن روزنامهها در این دو هفته است که به هیچ وجه قابل توجیه نیست. در طول کریسمس هم روزنامههای کشورهای خارجی (توسعهیافته) نهایتاً تنها دو تا سه روز درنمیآیند. اصلاً چگونه میتوان دو هفته از رسانهای مثل روزنامه که امروز آن را "رکن چهارم دموکراسی" میدانند، صرفنظر کرد؟ آن هم در کشوری مثل ایران که رادیو و تلویزیوناش در انحصار دولت است و اینترنت هم رسانهی فراگیری نیست و در این گونه تعطیلاتِ بلندمدت استفاده از آن محدودتر هم میشود.
به نظر من این معنیاش چیزی جز این نیست که ایران هرگز وارد "عصر اطلاعات" نشده و مردماش اهمیت حیاتی اطلاعات را ابداً درک نمیکنند. مثلاً چطور میتوان بعد از این همه کش و قوس و قیل و قال سر مسالهی هستهای، ناگهان در حساسترین برهه قید همه چیز را زد و اخبار مربوط به آن را گزارش نکرد و آسودهخاطر دو هفته خورد و خوابید؟ یعنی برای مردم هم هیچ اهمیتی ندارد؟
تعطیلی دو هفتهای مطبوعات از نشانههای بارز توسعهنیافتگیست. متاسفانه خود روزنامهنگاران هم در ایران از این تعطیلی استقبال که میکنند هیچ، از چند روز قبل هم به پیشباز آن میروند! یکی از همکاران میگفت: "حالا همه چیز این مملکت توسعهیافته است و همین یک مورد فقط مانده؟!" در جواب فقط میتوان گفت که از یک جایی باید شروع کرد و کجا بهتر از خودمان!
اینکه کسی بعد از یک سال زندگی پر هیاهو و سخت در ایران حوصله روزنامه خواندن ندارد یا اینکه سیستم توزیع و حمل و نقل تعطیل است، هیچ کدام از نظر من دلیل قابل قبولی برای منتشر نشدن مطبوعات نیست. در این دو هفته هم میتوان چند شماره با تیراژ پایینتر درآورد. فقط همت میخواهد و کمی هم حرفهایگری...
