فریادنامه

بعد از تماشای دو بازی برگشت نیمه‌نهایی شاید به نظر برسد که آن فینال رویایی میان آرسنال و بارسلونا، خیلی هم زیبا نباشد. اما من فکر نمی‌کنم این دو تیم ۲۷ اردیبهشت در استاددوفرانس پاریس هم اینقدر محتاطانه بازی کنند. یعنی امیدوارم، چون از نظر من دو تیمی که در حال حاضر مدرن‌ترین و زیباترین فوتبال دنیا را بازی می‌کنند، به دیدار نهایی راه پیدا کرده‌اند.

با این حال به عنوان یک فوتبالدوست ناراحتم که دو شب متوالی پای تلویزیون نشستم تا بهترین و سطح‌بالاترین فوتبال را تماشا کنم، اما حتی یک گل هم ندیدم. یکی از دلایل‌اش هم، چه بخواهید و چه نخواهید، پول زیادی است که به باشگاه‌ها می‌رسد و مربیان را تحت فشار زیادی برای نتیجه گرفتن قرار می‌دهد. برای مثال در همین مرحله، اختلاف درآمد تیمی که تا فینال صعود می‌کند و تیمی که در نیمه‌نهایی حذف می‌شود، حداقل ۱.۴ میلیون یورو است. به عبارتی در حالیکه در نیمه‌نهایی تیم‌ها ۲.۵۵ میلیون یورو می‌گیرند، پاداش نایب قهرمان ۳.۹ و پاداش تیم قهرمان ۶.۴ میلیون یورو است. تازه این فقط پاداش نقدی را شامل می‌شود و در مجموع کل پاداش‌های تیم قهرمان می‌تواند به ۱۸ میلیون یورو هم برسد، با احتساب سایر پاداش‌ها و حقوق پخش و این‌ها. نمی‌خواهم بگویم پول تنها عامل بازی‌های کم و بیش خسته‌کننده این دو شب بوده، اما بی‌تاثیر هم نبوده است.

اما در تک بازی فینال اگر تیم‌ها بخواهند هم خیلی نمی‌توانند محافظه‌کارانه بازی کنند. مخصوصاً وقتی که یکی از تیم‌ها زود گل بزند. مثل فینال پارسال که علیرغم حضور تیمی مثل لیورپول شش گل داشت و مهیج بود.

در هر صورت بی‌صبرانه سه هفته انتظار می‌کشیم. برای فینال رویایی...