بازی میان تیم ملی فوتبال زنان ایران و تیم منتخب برلین- کرویتسبرگ امروز در استادیوم آرارات با نتیجه ۲-۲ به پایان رسید، تا مسئولین فوتبال زنان ما از خواب نایبقهرمانی غرب آسیا بلند شوند و بفهمند که اختلافشان با فوتبال روز دنیا چقدر است. از نظر من برگزاری چنین بازیهایی برای پیشرفت تیم مستعد زنان ایران بسیار مفید است و باید بیشتر برگزار شوند. هر چند اگر در آینده هم بخواهند در این شرایط انجام شوند دیگر هیچ تیمی برای انجام بازیهای تدارکاتی به ایران نخواهد آمد.
من نمیدانم چه لزومی داشت که پوشش اسلامی برای تیم برلینی هم اجباری شود وقتی که از اول قرار نبود تماشاگر مرد به استادیوم راه بدهند. خبرگزاری آلمان گزارش داده که این تیم آلمانی با این پوشش برای بازی مشکل داشته، مخصوصاً موقع ضربات سر. بعد هم خبر داده که آنها هیچ شکایتی از این وضعیت نکردهاند.
با چنین شرایطی دیگر چه تیمی حاضر است به ایران بیاید؟ به نظر من فرصت بازیهای تدارکاتی باارزشتر از پوشش چنین مسابقاتی در رسانهها است که بخواهند به خاطرش تیم حریف را مجبور کنند روسری و گرمکن بپوشند. این فرصتهای اندک را باید غنیمت شمرد.
یک انتقاد هم به خانمهای فوتبالدوست! طبق گزارشها فقط ۶۰۰ نفر به استادیوم آرارات رفته بودند، که جای تاسف است. من خودم انتظار داشتم با توجه به اینکه این اولین بازی تیم ملی زنان در ایران است، بیشتر از اینها به آرارات بروند. این عده هم طبق گزارش خبرگزاری آلمان ظاهراً بین دو نیمه با موزیکی که از بلندگوها پخش شده، پا شدند رقصیدند و بعد از قطع آهنگ و تذکر مسئولین سرجایشان نشستند!
خبر تکمیلی: خدیجه سپنجی، نایبريیس فدراسیون فوتبال ایران به بیبیسی گفته آلمانیها با خواسته خودشان تصمیم گرفتند که لباسهایشان مانند لباسهای بازیکنان ایران باشد و در پایان هم از این وضعیت ابراز رضایت کردند.
مرتبط: گزارش تصویری ایسنا (1) و (2)؛ زنان و فوتبال احمدینژاد را متحول کردهاند - سیبستان؛ در سرزمين عجايب - مریم میرزا
