آلمان با شایستگی برد! بدون تردید! چون یک بار دیگر نشان داد که چگونه باید از روی زمین بلند شد و دوباره جنگید. آلمان نشان داد که چگونه میتوان کمبودهای فنی را با برنامه و نظم جبران کرد و از حداقل منایع استفاده بهینه کرد.
چه خوب که در این جام جهانی ترس و محافظهکاری محکوم شده است و شهامت و جسارت پیروز. چه برانکو باشد، چه مربی سوئیس، چه فانباستن، چه پکرمن! ترس حاصلی نداشته! در یک سو پکرمن که بیش از حد محتاط بود و در سوی دیگر کلینزمن که طبق معمول دو سال گذشته شجاعانه تصمیم گرفت. بعد از بازی هم در حالیکه پکرمن کنارهگیری کرد، کلینزمن مثل یک رهبر کاریزماتیک بزرگ این موفقیت را به حساب بازیکنانش گذاشت. میتوانم تصور کنم که حالا در شهرهای آلمان چه خبر است و در همه جا فریادهای "ما به برلین میرویم!" بلند شده، برلین محل برگزاری فینال است.
خوشبختانه تمامی دوستانی (+ و +) که در این هفتههای گذشته سوار این موج آرژانتینی شدند - یا از قبل بودهاند- هم قضاوت منصفانهای داشتهاند و مثل خیلیها فرضیه توطئه فیفا و داوران را علم نکردهاند!
به امید قهرمانی آلمان...
مرتبط: شجاعت میبرد - یادداشتم در اعتماد ملی
