واقعاً جای تاسف است، اما در میان خبرنگاران ایرانی کمتر کسی هست که به زبان انگلیسی مسلط باشد. نمیگویم بلد باشد و هدفم از تسلط نه در حد نوشتن گزارش و مقاله به زبان انگلیسی، بلکه مثلاً استفاده از آن برای مصاحبه، گرفتن خبر از خبرگزاریهای خارجی، شرکت در یک جلسه مطبوعاتی بدون نیاز به مترجم، حضور فعال در کنفرانسهای بینالمللی، گذراندن دورههای تخصصی کوتاهمدت خارجی و از همه مهمتر برای تهیه گزارش در یک کشور خارجی است. بسیاری از خبرنگاران -بدبختانه حتی بهترینها- هستند که توان هیچ یک از این کارها را هم ندراند.
راستش نمیدانم چرا! آیا میشود آن را فقط به حساب تنبلی و کوتاهی و راحتطلبی گذاشت؟ فکر میکنم، چون هیچ دلیل دیگری نمیتواند داشته باشد. از نظر من کمبود وقت و فرصت، مشکل مالی و از همه بدتر عدم نیاز برای یادگیری زبان، فقط و فقط بهانه است.
خبرنگاری که انگلیسی بلد نباشد، از منابع اطلاعاتی متعددی محروم است. همین طور از برقراری ارتباط با افراد مربوط در شرایطی خاص و البته از خواندن روزنامهها و نشریات خارجی. یعنی اینها را نمیدانند؟ احتمالاً چرا و همین دردناک است که این محرومیت خودخواسته است...
