نمیدانم این گل را به یاد دارید یا نه، اما اگر از هر آلمانی بپرسید زیباترین خاطرهاش از جام جهانی چیست، نه از پیروزی در برابر آرژانتین، بلکه از گل دقیقه ۹۱ الیور نویل مقابل لهستان در بازی دوم گروهی که منجر به پیروزی یک-صفر تیم ملیشان شد یاد میکند، آن هم با شور و هیجان خاصی. چون همه چیز این بازی فرق میکرد. اولاً مقابل همسایه و دشمن دیرینه یعنی لهستان بود و دوماً بعد از پیروزی آلمان در بازی اول مقابل کاستاریکا و شکست لهستان به اکوادور، سرنوشت این گروه را تا حدی زیادی معین میکرد. در وستفالن، باشکوهترین استادیوم آلمان هم برگزار میشد و اتمسفری بینظیر داشت.
طریقه پیروزی هم در این جاودانگی موثر بود. تیم کلینزمن ۹۱ دقیقه تمام بیحاصل به در و دیوار زده بود و وقتی همه چیز حاکی از یک تساوی بدون گل بود، این گل زیبا به ثمر رسید. یک لحظه فراموشنشدنی... آلمانیها تا آن بازی هنوز به اصلاحات کلینزمن تردید داشتند، اما این پیروزی مثل جرقهای منفجرشان کرد. جنگندگی و بازی پرشور تیم جوان کلینزمن آنها را به وجد آورده بود.
این حس عجیب را من هم در آن روز در خیابانهای مملو از جمعیت برلین از نزدیک مشاهده کردم. توصیه میکنم این گل را یک بار دیگر با گزارش اوریجینال بیبیسی ببینید.
