فریادنامه

جدول مدال‌های بازی‌های آسیایی را به دقت برانداز کنید. یک نگاه به بالا و پایین‌اش بیندازید، ببینید که برای مثال ورزشکاران زن چینی از مردان‌شان چقدر بیشتر مدال گرفته‌اند. که به عنوان نمونه ببینید که ایران جزو معدود کشورهایی است  خانه‌های مربوط به قسمت زنان جدول در مقابل آن خالی خالی است!

اصلاً هر چند دقیقه یک بار صفحه جدول مدال‌ها را ریفرش کنید، تا شما هم به این نتیجه برسید که این قیل ‌و قالی که رسانه‌ها، و به خصوص صداوسیما سر تنها مدال طلای حسین رضازاده راه انداخته‌اند، چقدر به یک نمایش کمدی می‌ماند. این همه جار و جنجال برای یک مدال ناقابل؟!

بله، شاید در کشتی و تکواندو و شاید هم در فوتبال و والیبال، چند مدال دیگر هم اضافه شود و چند پله دیگر صعود کنیم، بعد مسئولین فعلی پز آدم‌های پیروز را می‌گیرند و مثل اسلاف‌شان ستادی، کمیته‌ای، بالاخره یک چیزی برای ورزش‌های پایه راه می‌اندازند و "برنامه‌ها"یشان را در بوق و کرنا می‌کنند و میلیون‌ها تومان بودجه اختصاص می‌دهند و بعد می‌روند و جانشینان‌شان می‌آیند و آن ستاد به فراموشی می‌رود و این چرخه معیوب به همین منوال ادامه خواهد داشت...