وقتی امروز صبح خبر اعدام صدام را شنیدم، هیچ احساسی بهم دست نداد. حتی هنگامی که صحنه به دار آویخته شدن این جلاد بعثی را از تلویزیون دیدم، مو به تنام سیخ نشد! من اصلاً موافق مجازات به مرگ نیستم، حتی برای دیکتاتورهای جانی! چون معتقدم قانون برای اجرای عدالت است و نه ارعاب. شاد که نیستم هیچ، خشمگین هم هستم. نه از اینکه صدامحسین هلاک شد، نه! حرص میخورم چون احساس میکنم بازنده ماایم. بله، ما! ایرانیها! وقتی سیانان را باز کردم و دیدم هنوز یک ساعت از اعدام صدام نگذشته، ویژهبرنامهای با عنوان "The Death of a Dictator" راه انداخته، بیشتر عصبانی شدم! ناخودآگاه یاد این تصویر افتادم که دانلد رامسفلد، فرستاده ویژه کاخ سفید در سال 1983، در بحبوحه جنگ و استفاده صدام از سلاحهای مرگبار شیمیایی، به بغداد رفته بود و با او دست داد. همان دیکتاتوری که بیست سال بعد، رامسفلد، به عنوان وزیر دفاع آمریکا، علیهاش نطقهای آتشینی میکرد و او را "حامی ترورریست" میخواند!

بازنده ماییام و دولتمان که حتی نتوانست کیفرخواستاش را برای گرفتن غرامت در دادگاه صدام مطرح کند! غرامتی که به گفته دولت هاشمی هزار میلیارد و به گفته سازمان ملل دویست میلیارد دلار است و هر چند در برابر جنایات هولناک آن جلاد دیوانه رقمی نیست، اما حداقل میشد مرهمی باشد برای این ملت رنجدیده و یا شاید هم به بازسازی ویرانهها سرعت میداد. حداقل اگر این کیفرخواست تنها مطرح میشد و حتی به نتیجه هم نمیرسید، باز هم خوب بود. چون آن گونه شکایتمان در یک دادگاه مطرح میشد و همه آنهایی که در آن هشت سال کذایی دست یاری را با صدامحسین فشرده بودند، شاید تلنگری میخوردند.

بازنده ماییام و دولتمان که حتی نتوانست کیفرخواستاش را برای گرفتن غرامت در دادگاه صدام مطرح کند! غرامتی که به گفته دولت هاشمی هزار میلیارد و به گفته سازمان ملل دویست میلیارد دلار است و هر چند در برابر جنایات هولناک آن جلاد دیوانه رقمی نیست، اما حداقل میشد مرهمی باشد برای این ملت رنجدیده و یا شاید هم به بازسازی ویرانهها سرعت میداد. حداقل اگر این کیفرخواست تنها مطرح میشد و حتی به نتیجه هم نمیرسید، باز هم خوب بود. چون آن گونه شکایتمان در یک دادگاه مطرح میشد و همه آنهایی که در آن هشت سال کذایی دست یاری را با صدامحسین فشرده بودند، شاید تلنگری میخوردند.
اما حالا آن جلسات مضحک دادگاهی صدام به پایان رسیدند و او هم اعدام شد و دیگر معلوم نیست که آیا دوباره بتوان فرصتی بدست آورد برای گرفتن غرامت و درخواست برای جبران خسارت. با این حساب آن ریسمانی که دور گردن صدام نشست راه هوا را بر او بست هیچ ارزشی ندارد...
مرتبط: سال بد بد دیکتاتورها - الپر؛ پایان دیکتاتور - مریم شبانی؛ در اعدام صدام - مجید زُهری؛ پایان دیکتاتور؛ پرسشها آغاز میشود - کریم ارغندهپور؛ دیکتاتوری که تحقیر شد - جمهور؛ پايان ديکتاتور آغاز چه چيز؟ - احمد زیدآبادی؛ صدام و ايرانيان: پايانی بر خاطرات و خطرات همسايه - محمد قوام؛ اعدام صدام، رهایی از تحقیر مدام - علیاصغر سیدآبادی؛ مرگ ديکتاتور وحشی - احسان ابطحی؛ صدام کی قصاص شد؟ - عباس عبدی
+ نوشته شده در شنبه 9 دی1385ساعت 15:42  توسط امیر علیزاده|
