همانند سالهای اخیر این تیمهای انگلیسی هستند که حضوری پرقدرت در لیگ قهرمانان دارند. در این فصل هم با منچستر یونایتد، چلسی و لیورپول، سه تیم از هشت تیم نهایی از انگلیس میآیند. قبلها اسپانیاییها و ایتالیاییها پیشرو بودند، اما دیگر این طور نیست. امسال اینتر میلان، افث بارسلونا و رئال مادرید در مرحلهی یکهشتم حذف شدند. به اعتقاد من یکی از مهمترین دلایل این تحول در فوتبال اروپا، ثمرهی سرمایهگذاریهای شخصی در باشگاههای انگلیسی است. هر سه این باشگاهها مالکیت خصوصی دارند. منچستر یونایتد را ملکوم گلیزر آمریکایی خرید، اکثریت سهام چلسی هم که در اختیار رومن آبراموویچ روس است، لیورپول را هم که به تازگی جورج جیلت معروف و تام هیکس در ازای ۴۳۰ میلیون دلار خریدند. البته مدل سرمایهگذاری و مدیریت در باشگاههای انگلیسی با مدل نامنظم و فاسد ایتالیاییاش فرق دارد و به اعتقاد من به آن مشکلات برنمیخورد.
در هر صورت امسال هم این سه تیم مدعی اصلی قهرمانی هستند. ردهبندی پنجسالهی یوفا پیشرفت انگلیس را به خوبی نشان میدهد، هر چند هنوز اسپانیا اول است (در ستون آخر عدد اول نشاندهندهی تعداد تیمهایی است که هنوز در لیگ قهرمانان و جام یوفا حضور دارند و عدد دوم مجموع تعداد تیمهایی است که در ابتدای فصل به این دو رقابت راه یافته بودند). اسپانیاییها در جام یوفا با چهار تیم در مرحلهی یکهشتم نهایی که امشب انجام میشود، بیشترین تیم را در این رقابتها دارند.
مرحلهی یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا که تیمها به جز درآمدهای تلویزیونی و فروش بلیط، به تنهایی ۲.۵ میلیون یوروی دیگر به خاطر صعود به این مرحله میگیرند، فردا قرعهکشی میشود. یک نکتهی جالب دیگر در مورد لیگ قهرمانان اروپا این است که از وقتی با این فرمت برگزار میشود و نه در آن زمان که جام باشگاههای اروپا بود، تا کنون هیچ تیمی نتوانسته از عنوان قهرمانیاش دفاع کند.
