فریادنامه

یک سال دیگر هم از عمر گذشت، شد ۲۶ تا! به همین سادگی و قابل پیش‌بینی‌تر از همیشه. اما هم‌آیندی طعنه‌آمیزی بود که خانم احمدنیای عزیز، درس بزرگ زندگی را روی وبلاگ‌اش داده. در نگاه اول خیلی کلیشه‌ای‌ست، اما از صبح چند بار آن را خوانده‌ام تا بتوانم به خاطر بسپارم‌اش...

پ.ن: حرفم را پس می‌گیرم، اصلاً قابل پیش‌بینی نبود...