از ته دل برای عراقی‌ها خوشحالم. قهرمانی در جام ملت‌های آسیا یکی از فرصت‌های معدود برای شادی آنها بود که نمی‌دانند فردا زنده‌اند یا نه. این شادمانی پس از سال‌ها جنگ حق‌شان بود. تیم ملی‌شان نیز بدون اغراق استحقاق این قهرمانی را بیش از هر تیم دیگری در چهاردهمین دوره‌ی جام ملت‌های آسیا را داشت.

               

ژوروان ویرا، سرمربی برزیلی تیم  با اینکه تنها دو ماه فرصت داشت، اما تیمی منسجم ساخته بود. او تیمی را در اختیار گرفت که اکثر بازیکنانش سه سال پیش در المپیک آتن چهارم شده بودند و در لیگ‌های خارجی بازی می‌کنند. تنها ۸ بازیکن در لیست ۲۳ نفره تیم در لیگ عراق توپ می‌زنند.  علاوه بر این یک فاکتور مهم دیگر موفقیت این جوانی آن است. میانگین سنی این تیم که قهرمان آسیا شد،‌ تنها  ۲۳ سال بود. در ضمن عامل «انگیزه» را هم نباید در این تیم فراموش کرد. انگیزه‌ی شاد کردن ملتی رنج‌دیده، هر چند کوتاه...

در همین زمینه:
فوتبال جنگ‌زده