پنجمین دوره‌ی جام جهانی فوتبال زنان از روز دوشنبه در چین با بازی آلمان، مدافع عنوان قهرمانی و آرژانتین آغاز می‌شود. در مرحله‌ی اول جام جهانی که در پنج شهر مختلف برگزار می‌شود،‌ ۱۶ تیم در چهار گروه با یکدیگر رقابت می‌کنند که در پایان مرحله از هر گروه دو تیم به مرحله‌ی یک چهارم نهایی راه می‌یابند.

۳۲ مسابقه‌ی جام جهانی چین در بیش از ۲۰۰ کشور دنیا به طور مستقیم پخش می‌شود (دل‌تان را صابون نزنید، ایران جزو آنها نیست!)، شبکه‌های آلمانی ARD و ZDF و همین‌طور شبکه‌ی ورزشی «یورو اسپورت»، جزو کانال‌هایی‌اند که بازی‌ها را زنده نشان می‌دهند. بیش از 900 خبرنگار هم یه چین رفته‌اند و ID-کارت گرفته‌اند. البته حدود 550 نفر آنان خبرنگاران چینی هستند!

مدعی اول قهرمانی، آلمان است که جام جهانی 2003 در آمریکا را برده و در کل در سال‌های گذشته فاصله‌ی زیادی با بقیه‌ی کشورها در فوتبال زنان گرفته است. آلمانی‌ها با بیرگیت پرینس، بهترین بازیکن جهان در سال‌های 2003، 2004 و 2005 و با هفت گل، خانم گل جام جهانی 2003 در آمریکا، می‌خواهد از عنوان قهرمانی‌اش دفاع کند. آمریکا، قهرمان دو دوره‌ی 1991 و 1999 نیز مدعی‌ست، هر چند دیگر آن اقتدار دهه‌ی نود در فوتبال زنان را ندارد. کشور‌های اسکاندیناوری، و به ویژه نروژ، قهرمانی جام جهانی 1995 سوئد، نیز تیم‌های قدرتمندی دارند. برزیل هم در سال‌های گذشته پیشرفت زیادی کرده و با نسل جدیدی از ستارگان جوان مثل مارتا، بهترین بازیکن جهان در سال 2006، که به همراه آنها در المپیک 2004 آتن مدال نقره را برد، امیدوار است ناکامی‌های دوره‌های قبل را جبران کند. چین میزبان را هم البته نباید فراموش کرد.

یکی از اقدامات جالب فیفا در این دوره‌ی جام جهانی زنان، همکاری با یونیسف است. این دو نهاد از بستر جام جهانی زنان استقاده می‌کنند تا در مورد برابری زن و مرد، اختیار زنان و امکانات تحصیلی برای دختران حرف بزنند. یونیسف برای این منظور کمپینی را راه انداخته به نام «گُل‌ برای دختران» و در کنار جام جهانی فوتبال زنان، برنامه‌هایی را تدارک دیده است. لوگوی این کمپین حرف «نو»ی چینی‌ست که معنی «مونث» می‌دهد. طراحی لوگو به صورتی است که این حرف را در حال حرکت، رقص، دویدن و حرکت به جلو نشان می‌دهد.

پ.ن.: جام جهانی زنان از دوشنبه، ۱۰ سپتامبر آغاز می‌شود. به اشتباه نوشته بودم، از امروز. با عرض پوزش، در متن هم اصلاح کردم.