این پرسپولیس اصلاً دلنشین نیست. من هر دو بازی اخیر مقابل ذوبآهن و استقلال را به استادیوم رفتم، اما نه از پیروزی ۲ بر یک مقابل ذوبآهن لذت بردم، نه از تساوی یک-یک با استقلال. درست است که پرسپولیس پنج سال است هیچ افتخاری کسب نکرده و حالا بدون شکست در صدر جدول قرار دارد، اما صرف نتیجه گرفتن یک هوادار را هرگز نباید راضی کند. بازیهای پرسپولیس در این فصل اغلب تماشایی و زیبا نیودهاند. به ویژه دیروز جلوی استقلال، بیش از حد محتاط و با ترس بازی کرد و نتوانست از برتریاش در نیمهی اول استفاده کند. در نیمهی دوم هم استقلال قبل از اینکه گل اول را زد، انصافاً هجومیتر و با شهامت بیشتری بازی کرد.
صرف نتیجه گرفتن یک هوادار را هرگز نباید راضی کند. البته خیلیها فقط به نتیجه بسنده میکنند، اما به اعتقاد من این کافی نیست و باید توقع داشت که تیم زیبا یا حداقل جسوارنه بازی کند. تیم افشین قطبی که مربی مدرنی است، نظم تاکتیکی بسیار خوبی دارد، اما نتیجهگراست. هر چند بر اساس آماز پرسپولیس بهترین خط حملهی لیگ را تا کنون داشته (البته این به ضعف سایر تیمها در گلزنی هم مربوط است)، اما با این حال کمتر پیش آمده که بازیای از پرسپولیس تماشایی بوده باشد.
یک نکتهی دیگر هم که در مورد پرسپولیس وجود دارد، این است که هنوز در برابر صبا باتری، سپاهان، ملوان، استقلال اهواز و سایپا، یعنی پنج تیم پایینی خود بازی نکرده است. این هفته مقابل استقلال اهواز و هفتهی آینده در بندر انزلی مشخص میشود که آیا پرسپولیس که نیمکت ضعیفی هم دارد، واقعاً ثبات دارد و میتواند همین گونه نتایج خوبش را ادامه دهد یا نه. ضمن اینکه من تردید ندارم که با اولین نتیجههای بد، حمید استیلی هارمونی خوب تیم را بهم خواهد زد. همهی شواهد در حال حاضر هم به خوبی نشان میدهد که او پس از سالها کمک مربی بودن، فقط به پست سرمربی فکر میکند، و با شناختی که از او دارم، مطمئنام از هیچ فرصتی برای رسیدن به هدفش فروگذار نخواهد کرد. به ویژه در این فصل که دوستاش حبیب کاشانی هم مدیریت باشگاه را بر عهده دارد.
مرتبط:
تساوی عادلانه - عماد عطایی
بازی استقلال و پرسپولیس ۱۷زخمی و یک كشته داد
