مقالهام دربارهی رابطهی ورزش و تلویزیون در ایران را میتوانید در بیبیسی یا در ادامهی همین پست بخوانید.
مسئولين فدراسيونهاى اين رشتهها در گفتگو با خبرگزارى دانشجويان ايران اظهار داشتند كه نگاه صدا و سيما به رشته فوتبال بسيار بيشتر از ساير رشتههاست و در اين ميان توجهى به رشتههاى پايه چون دووميدانى، شنا و ژيمناستيك صورت نمىگيرد. آنها همواره به تعداد زياد مدالهاى اين رشتهها در المپيك و بازىهاى آسيايى اشاره مىكنند و اعتقاد دارند كه توجه به فوتبال بسيار بيشتر از واقعيتهاى اين رشته است. علاوه بر اين به عقيده آنها با دور ماندن اين رشتهها از كانون توجه رسانه ملى ممكن است انگيزه قهرمانان اين رشتهها رو به افول بگذارد و از سوى ديگر با اقبال عمومى كمتر، كشف استعدادهاى جديد در اين رشتهها دشوارتر شود. اين مسئولين مىگويند به همين خاطر راديو و تلويزيون بايد به آنها بيشتر توجه كنند و با پخش برنامههاى بيشتر در رشد اين رشتهها موثر باشند.
فوتبال؛ مدعی اصلی صدا و سیما
اعتراض فدراسيونهاى اين رشتههاى ورزشى در حالى است كه فدراسيون فوتبال ايران نيز اختلافى ديرينه و به مراتب جدىتر با صدا و سيماى جمهورى اسلامى دارد. فدراسيون فوتبال مدتهاست كه حقوق پخش تلويزيونى مسابقات تحت پوشش خود را مطالبه مىكند، اما تا كنون هیچگاه تلاشهايش ثمرى نداشته است. فدراسيون فوتبال تنها در دوره رياست محسن صفايى فراهانى توانست حقوق فروش پخش بازىهاى تيم ملى به رسانههاى خارجى را از صدا و سيما بگيرد.
با وجود اينكه مسابقات ورزشى، محصول باشگاهها و فدراسيونها است، صدا و سيماى ايران پولى بابت پخش آنها پرداخت نمىكند و از محل آن با گرفتن آگهى درآمد نيز كسب مىكند. مسئولين صدا و سيما همواره مىگويند كه اگر قرار باشد حق پخش بپردازند، صرفه اقتصادى ندارد و عدم پخش مسابقات نيز به ضرر ورزش كشور خواهد بود.
تلویزیون؛ ضامن حضور حامیان مالی در ورزش
به دليل انحصارى بودن بازار راديو و تلويزيون در ايران، تلاشهاى باشگاهها و فدراسيونهاى ورزشى همواره ناكام مانده و آنها از دريافت حقوق پخش تلويزيونى كه اصلىترين منبع درآمد در ورزش جهان است، محروم ماندهاند. علت اصلى اعتراض فدراسيونها به صدا و سيما به خاطر توجه بيش از حد به فوتبال هم به خاطر اين است كه با پخش مستقيم مسابقات، جذب اسپانسر كه دومين منبع درآمد براى يك سازمان ورزشى است، راحتتر خواهد بود.
روساى فدراسيونها در ايران، هر گاه كه پس از يک ناكامى بركنار مىشوند يا در كل هر وقت مىخواهند كارنامه كارىشان را تشريح كنند، عدم توجه صدا و سيما را به عنوان دليل اصلى ناتوانى در جذب اسپانسر و در پى آن ناتوانى در درآمدزايى، معرفى مىكنند.
در جهان، شبكههاى راديو و تلويزيونى قاعدتاً نبايد دغدغه توسعه و رشد رشتههاى مختلف ورزشى را داشته باشند و تنها با تحقيق بازار و آگاهى از تعداد مخاطبهاى رشتههاى مختلف، اقدام به پخش مسابقات مىكنند. اما مسئولين فدراسيونها در ايران مىگويند از آنجايى كه صدا و سيما از دولت بودجه مىگيرد و رقيبى هم ندارد، بايد به فكر توسعه و رشد ساير ورزشها نيز باشد.
لزوم ارتقا کیفیت در کنار افزایش رقابت رسانهای
به نظر نمىرسد مجبور كردن راديو و تلويزيون به پخش برنامههاى بيشتر در مورد رشتههاى مختلف، راهى اصولى باشد و دردى را از مشكل ورزش ايران دوا كند. دليل اصلى اينكه برخى از رشتههاى ورزشى در ايران مخاطب كمى دارند و تماشاگران اندكى را نيز به ورزشگاهها مىكشانند، مديريت و برنامهريزى ضعيف و به تبع آن برگزارى مسابقات ليگ با كيفيتى پايين است. كما اينكه، مسابقات رشتههايى چون بسكتبال، واليبال و كشتى كه به نسبت ليگهاى منظمتر و پرطرفدارترى هم دارند، از راديو و تلويزيون هم مستقيم پخش مىشوند و چند برنامه نيز به تحليل و بحث در مورد اين مسابقات مىپردازند.
مادامى كه بازار راديو و تلويزيون در ايران رقابتى نشود، در ورزش ايران آزادسازى صورت نگيرد و باشگاهها به بخش خصوصى واگذار نشوند، رابطه ميان ورزش و تلويزيون در ايران نيز نفع كمترى براى دو طرف خواهد داشت.
