تبليغاتX
فریادنامه

فریادنامه

یادداشت‌های گاه ‌و بیگاه امیر علیزاده

امروز صبح طبق عادت رفتم دکه‌ی روزنامه‌فروشی. می‌خواستم ببینم چه روزنامه‌هایی منتشر شده‌اند و بعد از کلی بالا و پایین کردن طبقه‌های خالی کیوسک، آخر سر با یک عالَم افسوس و تاسف به حال خودمان، از بین کیهان و جام جم و آفتابِ یزد و ایران و دنیای اقتصاد و چند روزنامه‌ی ورزشی، یک دنیای اقتصاد برداشتم و یک دنیای فوتبال.

اینکه در ایران مطبوعات در دو هفته‌ی اول سال منتشر نمی‌شوند، بسی جای تاسف است. اما امسال که برخی از مطبوعات چهاردهم و پانزدهم را هم «پُل» زدند و تازه از هفدهم فروردین در می‌آیند و با توجه به دو سه روز تعطیلی پایان سال، یک سه هفته‌ای تعطیل بوده‌اند، دیگر واقعاً به معنای واقعی کلمه یک فاجعه‌ی تمام‌عیار است و به نظر من یک نشانه‌ی آشکار از این است که ما چه فاصله‌ی زیادی از توسعه‌یافتگی داریم. با هیچ منطقی هم از نظر من قابل توجیه نیست!

باز هم آفرین به این مطبوعات ورزشی که حداقل به خاطر دربی فردا و افتضاح آقای دایی احساس وظیفه کرده‌اند و از امروز منتشر شدند. اما بَدا به حال روزنامه‌های «اصلاح‌طلبِ» کارگزاران و اعتمادِ ملی و اعتماد که پس از آن انتخاباتِ مجلس و این همه حادثه و جریان در این دو هفته، کماکان در تعطیلات به سر می‌برند! بَدا به حالشان! بَدا به حالمان!

+ نوشته شده در  چهارشنبه 14 فروردین1387ساعت 18:45  توسط امیر علیزاده| 

Blogroll Me!