فریادنامه

تمرينات على كريمى با بايرن مونيخ از شنبه آغاز شد و از ديروز به مدت شش روز در اردوى تمرينى دشوار روتاخ اگرن ادامه مى يابد. كريمى از همان روز اول با تمام وجود، سختى فوتبال اروپا و مخصوصاً متدهاى تمرينى طاقت فرساى فليكس ماگات را حس كرده است.
در كل با تمديد قرارداد زه روبرتو، اوج گيرى سباستين دايسلر و باستيان شواين اشتايگر در جام كنفدراسيون ها كه در فصل پيش از جام جهانى بدون ترديد صاحب فرصت هاى بيشمارى خواهند شد و همين طور بازگشت روكه سانتاكروز با زدن پنج گل در مسابقه شنبه مقابل مونيخ ،۱۸۸۰ ترافيكى در خط حمله و كمربند ميانى بايرن ايجاد مى شود كه قطعاً كار على كريمى را سخت تر خواهد كرد.
تمرينات دشوار بايرن تا شروع بوندس ليگا دشوارتر هم خواهد شد. بازيكنان از كوه بالا خواهند دويد، با مديسن بال هاى سنگين تمرين خواهند كرد و «كوئليكس» لقب فليكس ماگات (كه به خاطر سختگيرى اش با تركيب نام او و فعل«Quaelen» به معنى زجر دادن روى او گذاشته اند) بيشتر از اين هم براى آماده كردن بازيكنانش آنها را زجر خواهد داد.
در بيرون از زمين هم كريمى مجبور است در برابر دوربين ها در «اف ث هاليوود» نقش بازى كند. چه بخواهد، چه نخواهد، به ساده ترين جلسات تمرينى بايرن ده ها خبرنگار و عكاس سر خواهند زد و «جادوگر» ساكت ما بايد سكوتش را بشكند و به آنها چيزى بگويد. پيش از او كم نبودند بازيكنان منزوى مثل تورستن فرينگس كه به خاطر همين حاشيه ها عطاى بايرن را به لقايش بخشيدند.
با وجود تمام اين سختى ها باطل السحر «جادوگر» نه دست فليكس ماگات و نه دست خبرنگاران كه دست خودش است. اوست كه تقديرش را در بايرن در مشت دارد. او بايد اعتماد به نفس داشته باشد و بداند كه اگر وحيد در مونيخ موفق نشد به خاطر اين بود كه ماگات از ابتدا به هاشميان نياز نداشت. اما بايرن ماه ها در پى كريمى بود و به نبوغ و تكنيك نابش محتاج است.
او يا به اين تلاش ادامه مى دهد و روحيه اش را متحول مى كند و به استقبال آينده اى درخشان مى رود يا مقهور و مغلوب روى نيمكت بايرن يك سال پير خواهد شد. تقدير جادوگر همان منش اوست ...