دیروز در هتل ورزش نخستین جشنواره تخصصی مطبوعات ورزشی ایران برگزار شد که طی آن بهترین ورزشی نویسان در بخش های مقاله و یادداشت، گزارش، مقاله تحلیلی، تیتر و عکس معرفی شدند. بانی این جشنواره انجمن نویسندگان، خبرنگاران و عکاسان ورزشی ایران بود.
انتخاب بهترین نویسنده ها توسط یک هیات داوران ۹ نفره به قدری بودار بود که حتی برندگان جایزه نیز بلافاصله بعد از پایان مراسم اعتراض کردند. یک وقت فکر نکنید چون من دست خالی مانده ام ناله می کنم و ضجه می زنما! نخیر اصلاْ این طور نیست! حتی روزنامه ایران ورزشی که بیشترین جوایز را برد، تنها روزنامه ای بود که رسماْ نسبت به این مراسم اعتراض کرد.
دلیل برای بدبینی زیاد است. مثلاْ روزنامه «روز ورزش» که خود را روزنامه تخصصی کشتی می داند، اما مثل خیلی از روزنامه های ورزشی دیگر به شدت زرد است، چهار جایزه برد! حالا نمی دانم که آیا این ربطی به این دارد که آقای صدرالدین کاظمی، مدیر مسئول محترم این روزنامه از اعضای هیات رئیسه انجمن است در جشنواره نیز یکی از داوران بود؟!
یک دلیل دیگر این است که جوایز بین خبرنگاران نشریات مختلف توزیع شد تا مبادا دشمنی تراشیده شود و به قول معروف به همه حالی داده شود! این گونه شد که برای مثال هفته نامه «تلاش» و نشریه «خبرجنوب» هم جایزه بردند.
یک علت دیگر برای شکاکی و بدبینی، انتخاب گزارشی از خبرگزاری ایرنا در مورد حادثه ورزشگاه آزادی در بازی ایران و کره شمالی(پرتاب نارنجک به داخل زمین مسابقه)در سال ۸۲ به عنوان بهترین گزارش در سال۸۳ بود. اما شاید هم مصلحتی بوده من و شما آن را نمی فهمیم!
