من فردا جمعه، 22 خرداد 1388 در دهمین انتخابات ریاست جمهوری رای می‌دهم چون باور دارم که توسعه یک فرآیند تدریجی بلندمدت است. چون تغییر هر چند اگر حداقلی باشد، برای اینکه پایدار باشد باید گام به گام انجام شود.

من رای می‌دهم چون رای دادن اثربخش‌ترین راه برای ایجاد این تغییر و پیشبرد دموکراسی است. اصلاً رای دادن خودِ دموکراسی است و همه‌ی کشورهای دموکراتیک همین راه را پیموده‌اند. 

رای می‌دهم چون با راه‌های دیگر زیاد آشنا نیستم و راست‌اش اعتقادی هم به آنها ندارم. راه‌های رادیکال که جواب‌شان را در تاریخ پس داده‌اند و دیگر نیازی به اثبات بی‌فایدگی و زیان‌آوری‌شان نیست. انفعال هم دیگر بیهودگی‌اش حداقل در این چهار سال اخیر باید روشن شده باشد. تجربه‌ی چهار سال پیش مشخص کرد که با رای ندادن نه تنها چیزی عوض نمی‌شود، بلکه بدتر هم می‌شود. اما ۱۲ سال پیش تجربه کردیم که با رای دادن چقدر زندگی و شرایط بهتری می‌توان داشت. 

رای می‌دهم چون ایمان دارم که حتی با وجود محدودیت‌ها و کمبودهای انتخابات در ایران، رای‌ام در سرنوشت‌ام تاثیر می‌گذارد.

رای می‌دهم چون با نگاه صفر و صدی و سیاه و سفید مخالف‌ام. رای می‌دهم چون اگر هم قرار است تقلبی صورت بگیرد، من هزینه‌ی آن را با رای دادن افزایش می‌دهم. به قدری که دیگر تقلب ممکن نباشد.

من رای می‌دهم چون نمی‌خواهم یک اقلیت برای کشورم تصمیم بگیرد و برای من رییس جمهور تعیین کند. می‌خواهم رای بدهم چون به قول مسعود بهنود آدمی باید شمعی بیفروزد، نفرین به تاریکی حاصلی ندارد.

رای می‌دهم چون می‌خواهم رییس جمهور کشورم آدم صادقی باشد نه دروغ‌گو، به آزادی و حقوق بشر اعتقاد داشته باشد، برنامه‌ریزی را مذموم نداند، قدرت‌طلب نباشد، عرصه را بر نویسندگان و هنرمندان تنگ نکند، به محیط زیست اهمیت بدهد، پیشرفت ورزش قهرمانی را جدی بگیرد، آزادسازی اقتصاد را در سرلوحه‌ی کارهایش قرار دهد، به جامعه‌ی مدنی فرصت تنفس بدهد و حمایت‌اش کند، حقوق بشر را رعایت کند، فاسد نباشد و با فساد مبارزه کند.

من به اصلاح‌طلبان رای می‌دهم چون فعلاً آلترناتیو بهتری از آنان وجود ندارد که برای تامین این مطالبات من تلاش کند، حتی اگر صددرصد آنها را نتوانند برآورده کنند.

من به میرحسین موسوی رای می‌دهم چون از بین کاندیداهای موجود بیشتر از همه این ویژگی‌ها را دارد. او گزینه‌ی آرمانی من نیست، اما من به او رای می‌دهم چون یقین دارم که اگر او رییس جمهور شود، وضعیت‌ کشورم خیلی بهتر از زمانی است که محمود احمدی‌نژاد رییس جمهور باشد.

من به مهدی کروبی رای نمی‌دهم چون به او اعتماد ندارم. چون دیده‌ام که بین حرف تا عمل‌اش فاصله بسیار است. چون تیم‌اش از جنس خودش نیستند و رابطه‌ی ساختار‌ی‌ای با او ندارند. من به مهدی کروبی رای نمی‌دهم چون او شعار زیاد می‌دهد. شعارهایی که بارها ثابت کرده نه تنها ممکن است فردا فراموش‌شان کنند، بلکه برعکس‌شان هم عمل کند.

من به میرحسین موسوی رای می‌دهم چون صداقت دارد. چون احزاب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب و کارگزاران و مجمع روحانیون مبارز هم از او حمایت می‌کنند. چون مدیران اجرایی قوی‌ای مثل زنگنه و صفایی فراهانی و نعمت‌زاده در تیم او هستند.

دیدگاه‌های اقتصادی میرحسین موسوی را من هم دوست ندارم، اما به او رای می‌دهم چون باور دارم که برنامه‌های اقتصادی‌اش در شرایط فعلی مملکت عملی‌ترند و بیشتر به درد می‌خورند. به او رای می‌دهم چون تنها کاندیدایی است که برای ورزش و محیط زیست هم برنامه‌های خوبی داده است. به او رای می‌دهم چون بزرگ‌ترین نویسندگان و هنرمندان از او حمایت کرده‌اند.

من از میرحسین موسوی انتظار معجزه ندارم، اما به او رای می‌دهم چون مطمئن‌ام او ما را به هدف غایی‌مان یک گام دیگر نزدیک‌تر خواهد کرد.

من به میرحسین موسوی رای می‌دهم چون کشورم را دوست دارم.

مرتبط:
با رای ندادن من هیچ چیز عوش نمی‌شود ـ مسعود بهنود
این فکر که "اصلاح امور در جمهوری اسلامی غیرممکن است" زیان‌بار است ـ فرخ نگهدار
شرکت در انتخابات پذیرش حق مردم است ـ عباس میلانی
چرا به میرحسين موسوی رأی می‌دهم؟ ـ داریوش محمدپور
10 دلیل برای رای دادن به موسوی ـ ابراهیم نبوی
در باب رای به موسوی ـ حامد قدوسی