این پرونده هسته ای ایران هم برای خودش ماجرایی شده! بعد از این همه مذاکره و تهدید و قطعنامه و فلان و بهمان، حالا راستی راستی کار به جایی کشیده شده که در رقابت های انتخاباتی آلمان که در کنار فرانسه و انگلیس، یکی از سه کشور طرف مذاکره با ایران است، از آن استفاده تبلیغاتی می شود!
گرهارد شرودر، صدر اعظم فعلی آلمان که سوسیال دموکرات است و احتمال اینکه دوباره انتخاب شود روز به روز بیشتر می شود، چند روز پیش در نطق انتخاباتی اش در شهر هانوفر، از جورج بوش به خاطر اینکه گفته بود راه حل نظامی علیه ایران هنوز «روی میز»ش است، انتقاد کرد. شرودر از حزب SPD که یکی از مخالفین سرسخت جنگ عراق هم بود گفت:« همه دیدیم که حمله نظامی به عراق بی ثمر بود. لطفاْ راه حل نظامی علیه ایران را از روی میزتان بردارید!» شرودر تاکید کرد که تنها راه حل مسالمت آمیز و ادامه مذاکرات است که می تواند به نتیجه برسد.
اما این صحبت های شرودر با انتقاد شدید اپوزیسیون راست گرا یعنی دموکرات مسیحی ها (CDU) مواجه شد. آنها شرودر را متهم به این کردند که از این ماجرا استفاده تبلیغاتی می کند و با این کار باعث تضعیف موقعیت اروپایی ها در مذاکره با ایران می شود. در انتخابات سال ۲۰۰۲ نیز در حالی که ادموند شتویبر رهبر سوسیال مسیحی ها (CSU) از سیاست جنگ بوش در عراق حمایت می کرد و قصد داشت در صورت پیروزی نیروهای آلمانی را هم به عراق اعزام کند، شرودر توانست با محکوم کردن جنگ و مخالفتش با بوش، آرای مردم صلح طلب آلمان که ۸۰ درصدشان مخالف جنگ بودند را از آن خود کند. به همین خاطر روزنامه لیبرال «فرانکفورتر روند شائو» بعد از مخالفت دوباره شرودر با بوش او را «روباه انتخابات» نامید. با این حال این روزنامه چپ گرا نوشت با وجود این انگ ها، تصمیم شرودر کاملاْ درست بود، «چون با این گونه تهدیدهای نظامی فقط فضای مذاکرات متشنج تر می شود.»
اما دموکرات مسیحی ها این بار دیگر به نظر می رسد که نمی خواهند اشتباه گذشته شان را تکرار کنند. خانم آنگلا مرکل کاندیدای آنها که در این دوره رقیب اصلی شرودر است، در گفت و گو با نشریه «شترن» مخالفتش را با حمله نظامی اعلام کرد و آن را راه حلی نادرست دانست. او هم اعتقاد دارد که ادامه مذاکرات بهترین راه حل برای مساله هسته ای ایران است. هر چند خانم مرکل در مصاحبه اش با نقل قولی از کارل مارکس طعنه ای هم به شرودر زده:« تاریخ تکرار نمی شود مگر به عنوان یک نمایش خنده آور»، اما به نظر می رسد که این بار هم دموکرات مسیحی ها و سوسیال مسیحی ها از شرودر رودست خورده اند!
