گردباد «کاترینا» در امریکا صدمات جانی و مالی زیاد و غیرمنتظره ای را به بار آورده است. تعداد کشته ها صدها نفر تخمین زده می شود و خسارت به بار آمده هم بیش از بیست میلیارد دلار!
همزمان با بارندگی زیاد و سیل در مرکز و شرق اروپا و خشکی بیش از حد و آتش سوزی جنگل ها در جنوب غربی اروپا، متخصصان آب و هوا نسبت به آثار تغییرات جوی و گرمتر شدن اتمسفر در پی انتشار گاز های گلخانه ای، مخصوصاْ دی اکسید کربن، هشدار می دهند. البته هیچ کارشناسی تا به حال نگفته است که گردباد «کاترینا» از اثرات گازهای گلخانه ای است چون هر سال در جنوب شرقی امریکا می آیند و می روند. اما این دفعه همه دیدند که قدرت ویرانگری «کاترینا» بیشتر از گردبادهای قبلی بود و در ضمن طولانی تر از قبلی ها هم بود.
دمای متوسط جهانی تا به حال یک درجه سانتیگراد افزایش یافته و اگر وضع به همین صورت ادامه پیدا کند تا سال ۲۱۰۰، ۵-۶ درجه دیگر زیادتر می شود که متخصصان آن را "worst case" می نامند.
اکثر مطبوعات اروپایی به بهانه «کاترینا» دوباره بحث عهدنامه «کیوتو» را پیش کشیده اند و امریکا را که از امضای پای آن همچنان خودداری می کند را محکوم کرده اند. عهدنامه کیوتو کشورهای متعهد به آن را به میزانی مشخص، ملزم به کاهش تولید گازهای گلخانه ای می کند. اما صاحب نظران معتقدند که بدون امریکا که بزرگترین تولید کننده این گازهاست، این پیمان تاثیر قابل توجهی در جلوگیری از افزایش دمای اتمسفر نخواهد داشت.
دلایل دولت بوش برای فرار از کیوتو احمقانه و به شدت خودخواهانه است. بوش اعتقاد دارد که این قرارداد بین المللی به اقتصاد امریکا ضربه می زند و تاکید هم می کند که "American way of life" قابل معامله نیست! با وجود این رئیس جمهور کودن، برخی از ایالت ها بیشتر به سوخت های غیر فسیلی و تجدید شدنی رو آورده اند و در این بخش سرمایه گذاری می کنند. اروپایی ها معتقدند که اگر کاترینا در حمایت از این ایالت ها بوزد، تنها فایده اش خواهد بود.
