فریادنامه

امروز در دانشگاه سر کلاس «تحلیل آماری» بحث نمونه گیری از یک جامعه آماری بود و اینکه انتخاب نمونه و روش نمونه گیری چقدر مهم است. تنها با یک نمونه صحیح است که می توان نتیجه را به کل جامعه تعمیم داد.  به عنوان مثال هم درباره اشتباه طرفداران آقای ناطق در انتخابات ۷۶ و همین طور طرفداران آقای معین در انتخابات ۸۴ در انتخاب نمونه برای نظرسنجی آرا صحبت شد که آمار غلطی را در اختیار آنها قرار داد که در شکست شان هم بی تاثیر نبود.

استاد برای اینکه موضوع را روشن تر کند، شروع کرد از تک تک دانشجویان پرسیدن که آیا با اینکه ایران سلاح هسته ای داشته باشد موافق هستند  یا نه. او در ظاهر می خواست بگوید که دانشجویان کارشناسی ارشد بازاریابی نمونه مناسبی برای آمارگیری از کل جامعه ایران نیستند، اما در واقع بدش نمی آمد که نظر دانشجویان را در این باره بداند!

اما جالب تر (و البته ناراحت کننده تر) از کل این بحث ها برای من این بود که اکثریت دانشجویان با داشتن سلاح اتمی موافق بودند! امیدوارم حرف استاد درست باشد و کلاس ما نمونه آماری مناسبی برای ایران نباشد...