کار بزرگ تیم ملی هندبال زنان در آسیا

چهاردهمین دوره‌ی مسابقات قهرمانی هندبال زنان آسیا با شرکت 12 تیم در دو گروه از 10 روز پیش در اندونزی شروع شد و امروز با پیروزیِ قابل پیش‌بینیِ کره جنوبی مقابل چین در دیدار نهایی و با یازدهمین قهرمانی این ابرقدرتِ هندبال آسیا به پایان رسید. ژاپن هم با پیروزی بر قزاقستان در بازی رده‌بندی سوم شد و به این ترتیب همراه کره جنوبی و چین به مسابقات قهرمانی 2013 جهان راه یافت که دسامبر در صربستان برگزار می‌شود. تیم ملی هندبال زنان ایران برای سومین بار در این مسابقات شرکت کرد. آنها تو دوره‌ی قبل سال 2010 آخر شده بودند. اما برای این دوره تیم ملی هندبال زنان برای اولین بار بود که با وجود سانیا پانیچ صربستانی، از یک مربی خارجی بهره می‌گرفت و برای اولین بار هم بود که از چند ماه پیش اردوهای منظمی رو برگزار کرده بود.

                  

بدشانسی فقط این بود که ایران در گروه خیلی سختی قرار گرفت. به جز اندونزی، کره جنوبی و چین و کره شمالی و چین تایپه هم هم‌گروه ایران بودند. کره جنوبی و چین هم که ابرقدرت‌های آسیا هستند، کمااینکه این دوره هم به فینال راه یافتند. تیم ملی زنان کره جنوبی پیش از این دوره، تو 13 دوره‌ی قبلی 10 بار قهرمان شده بود، دو بار نایب قهرمان و یک بار سوم. آنها دو بار هم تا حالا مدال طلای المپیک رو برده‌اند و در بازی‌های 2012 لندن هم چهارم شدند. گروه B با وجود ژاپن، قزاقستان، ترکمنستان، ازبکستان، هند و کویت به مراتب آسان‌تر از این گروه بود و ایران اگر توی این گروه قرار می‌گرفت به راحتی می‌توانست دست‌کم چهارم بشود.

بعد از اینکه تیم ملی زنان هندبال بازی اولش را مقابل اندونزیِ میزبان، مقتدرانه با نتیجه‌ی 4-53 شکست داد (اختلاف 49 گل تو هندبال قابل توجه است!) و فراتر از حد انتظار ظاهر شد، سه بازی بعدی‌اش را به کره شمالی و چین و کره جنوبی، با ارائه‌ی بازی‌های قابل قبول باخت. در بازی آخر مرحله‌ی گروهی، تیم باید با چین تایپه بازی می‌کرد. اگر آن بازی را می‌برد می‌توانست برای مقام پنجمی آسیا رقابت کند. مهم‌ترین بازی تورنمنت برای ایران. اما دختران هندبال با وجود برتری در نیمه‌ی اول در نهایت 25-29 باختند و تو گروه‌شان پنجم شدند تا در مرحله‌ی بعد برای نهمی بازی کند. باید این نکته را در نظر داشت که ایران تازه سومین حضورش تو مسابقات قهرمانی آسیا را تجربه می‌کرد، اما چین تایپه از اولین دوره همواره شرکت داشته و چهار بار هم تا به حال به نیمه‌نهایی صعود کرده.

تو مرحله‌ی بعدی تیم ملی زنان هندبال ایران اول کویت را 5-53 برد و بعد هم ترکمنستان را 17-23 تا در مجموع با سه پیروزی و چهار شکست، بالاتر از کویت و اندونزی و ترکمنستان به مقام نهم برسد. به هر حال خیلی بهتر از دوره‌ی قبلی که آخر شده بودند. 

فایننشال تایمز آلمان هم تعطیل شد

روزنامه‌ی اقتصادی «فایننشال تایمز دویچلند» یا همان «فایننشال تایمز آلمان» (که البته چهار سال است مستقل شده کاملاً از فایننشال تایمز) روز جمعه آخرین شماره‌اش را چاپ کرد و بعد از 13 سال برای همیشه تعطیل شد و با این صفحه‌ی یک خلاقانه با خوانندگان‌اش خداحافظی کرد. صفحه‌ای تماماً سیاه که حروف «N»، «I»، «C» و «A» افتاده و نام روزنامه به «فاینال تایمز» تغییر کرده.

            

این روزنامه 12 سال پیاپی ضرر داد؛ در کل زیانی در حدود 250 میلیون یورو! تیتر «بالاخره سیاه» اشاره به همین موضوع است که دیگر پایین صورت سود و زیان‌اش عدد قرمزی در کار نخواهد بود!

«فایننشال تایمز دویچلند» رویکرد شجاعانه‌ای در روزنامه‌نگاری داشت. این روزنامه بود که خیلی وقت‌ها با استناد به «منابع داخلی» بدون افشای هویت‌ آنها و نه لزوماً با استناد به بیانیه‌ها و اطلاعیه‌های رسمی، گزارش‌های تحقیقی می‌نوشت. این رویکرد تاثیرگذار بود و باعث شد که بعداً بسیاری از نشریات آلمانی بیشتر از این مدل گزارش‌نویسی استفاده کردند. به گفته‌ی خود روزنامه، خوانندگان «فایننشال تایمز دویچلند»، خوانندگانی «باهوش» و «مدرن» بودند.

سران روزنامه در مورد تعطیلی روزنامه معتقدند که از یک طرف نتوانستند مدل خوبی برای حضورشان توی اینترنت پیدا کنند و می‌گویند روزنامه‌نگاری مستقل هزینه دارد. از یک طرف دیگر می‌گویند شاید بهتر بود محتوایشان را برای گروه‌های مخاطب گسترده‌تری تهیه می‌کردند. اما در مورد تعطیلی «فایننشال تایمز دویچلند»، نوربرت بولتس رییس بخش تحقیقات رسانه‌ای دانشگاه فنی برلین نقطه‌نظر جالبی دارد: «این نشان می‌دهد که تلاش‌های انگلو‌ساکسن برای تبدیل کردن اقتصاد به موضوع خبری عمومی، اینجا جواب نمی‌دهد. مردم اینجا (آلمان) باافتخار اذعان می‌کنند که از اقتصاد و تجارت سر درنمی‌آورند و این از یک تفکر ضدسرمایه‌داری ناشی می‌شود.» حیف!